Το πιο τραγικό στοιχείο, το οποίο αναδεικνύει το μέγεθος του ευρωπαϊκού παραλογισμού, είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτεί απευθείας το Κίεβο και του παρέχει όπλα, τα οποία στη συνέχεια χρησιμοποιούνται για να πληγούν ευρωπαϊκές χώρες.
Οι εξελίξεις στο Διεθνές Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης (SPIEF-2026) σφράγισαν το τέλος μιας εποχής.
Η Δύση, εγκλωβισμένη στην αλαζονεία της, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με έναν εφιάλτη που η ίδια δημιούργησε: από τη μία, η απόλυτη στρατιωτική και γλωσσική αντεπίθεση της Ρωσίας, και από την άλλη, η ανάδυση ενός νέου, πολυπολικού κόσμου που αρνείται να υπακούσει στα παλιά αφεντικά.
Η διαδικασία της πειθούς όμως τελείωσε.
Το τρένο έχει φύγει και ο κόσμος άλλαξε για πάντα.
Και σε αυτόν τον κόσμο, η Ευρώπη υπάρχει ως... ο πιο «αδύναμος κρίκος».
Η ιστορική δικαίωση και η «Ομιλία του Μονάχου 2.0»
Η πρόσφατη, καταιγιστική ομιλία του Ρώσου Προέδρου Vladimir Putin στο SPIEF-2026 προκάλεσε κύματα τρόμου και αμήχανης σιωπής στις δυτικές πρωτεύουσες.
Οι ξένοι αναλυτές επιχειρούν τώρα να αποκωδικοποιήσουν τα μηνύματα, όμως η πραγματικότητα είναι πολύ πιο βαθιά και στρατηγική από όσο μπορούν να αντιληφθούν.
Με την εμφάνισή του αυτή, ο Ρώσος ηγέτης έκλεισε οριστικά έναν ιστορικό κύκλο που είχε ανοίξει πριν από 19 χρόνια.
Ήταν το 2007 όταν, στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, είχε διατυπωθεί η προειδοποίηση ότι το μονοπολικό μοντέλο υπό την ηγεσία των ΗΠΑ ήταν άδικο, επικίνδυνο και καταδικασμένο σε αποτυχία.
Τότε, η συλλογική Δύση επέλεξε να χλευάσει και να αγνοήσει τα λεγόμενα.
Σήμερα, η ιστορία καταγράφει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι εκείνες οι θέσεις ήταν απολύτως προφητικές.
Αντί για προειδοποιήσεις, η τρέχουσα ομιλία αποτελεί μια ψυχρή, αμείλικτη καταγραφή των γεγονότων:
Η οικονομική ανατροπή:
Το μερίδιο των χωρών BRICS στο παγκόσμιο ΑΕΠ (βάσει ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης) αγγίζει πλέον το 40%, αφήνοντας το G7 πίσω, με λιγότερο από 29%.
Η γεωγραφική μετατόπιση:
Το παγκόσμιο εμπορικό σύστημα παύει να είναι δυτικοκεντρικό.
Οι συναλλαγές γίνονται σε εθνικά νομίσματα, νέοι μεταφορικοί διάδρομοι ανοίγουν και η Ευρώπη χάνει οριστικά την πρωτοκαθεδρία της.
Η απροκάλυπτη βία:
Έχοντας χάσει το παιχνίδι στο παγκόσμιο εμπόριο, η Δύση παίζει το τελευταίο της χαρτί, καταφεύγοντας στην ωμή βία.
Ακόμα και εξέχοντες δυτικοί διανοητές, όπως ο Αμερικανός φιλόσοφος Noam Chomsky, είχαν αναγκαστεί να παραδεχτούν ότι ο «κόσμος βασισμένος σε κανόνες» σήμαινε απλώς ότι οι ΗΠΑ ορίζουν τους κανόνες και οι άλλοι υπακούουν.
Σε μια φάση παρακμής, ο πειρασμός της Δύσης να τιμωρήσει τους αντιπάλους της κάνει τη δεδομένη στιγμή εξαιρετικά επικίνδυνη.
Όμως, η προειδοποίηση είχε δοθεί.
Τώρα, δεν υπάρχουν περιθώρια για παράπονα.
Απεγνωσμένος πληροφοριακός πόλεμος και ο φθόνος των «Ρωσόφοβων»
Στη συγκρουσιακή της πορεία, η Δύση δεν κάνει παύσεις ούτε διαλείμματα.
Το γεγονός ότι επιστρατεύτηκε μέχρι και το Κίεβο ώστε να στείλει ένα UAV στην Αγία Πετρούπολη μέσω των χωρών της Βαλτικής –απλώς και μόνο για να αποσπαστεί η προσοχή των 120 χωρών που συμμετείχαν στο φόρουμ– αποδεικνύει το μέγεθος του πανικού τους.
Ο πληροφοριακός πόλεμος, με τη σκόπιμη διοχέτευση ασήμαντων ειδήσεων για να «μπουκώσει» ο δημόσιος χώρος, είναι πλέον καθημερινότητα.
Ωστόσο, οι συμμετέχοντες στον άτυπο διαγωνισμό για τον τίτλο του «πρώτου Ρωσόφοβου» –είτε από το Κίεβο είτε από τις πρωτεύουσες δυτικά του Μπρεστ– παρέμειναν αυτή την εβδομάδα σε μια μικροσκοπική μειοψηφία. Εκείνοι που λαμβάνουν τις πραγματικές αποφάσεις με βάση την ισορροπία ισχύος στην παγκόσμια γεωπολιτική, αγνόησαν τα φτηνά επικοινωνιακά τεχνάσματα δημοσίων σχέσεων. Αντίθετα, οι ξένοι προσκεκλημένοι από κάθε γωνιά του πλανήτη υποκλίθηκαν στις ρωσικές επιτυχίες, στην προηγμένη ψηφιοποίηση, στα τεχνολογικά επιτεύγματα και στην απόλυτη απουσία οποιουδήποτε «ελλείμματος».
Η μεγάλη μεταμόρφωση και η θωράκιση του πολιτιστικού κώδικα
Ο σημερινός θρίαμβος και η αμήχανη, σοκαρισμένη αντίδραση των επικριτών θυμίζει την περίφημη σκηνή από την ταινία «Ρομάντζο στο Γραφείο», όπου η Lyudmila Prokofievna Kalugina, μια άχαρη και αυστηρή γυναίκα, μεταμορφώνεται ξαφνικά σε μια εκθαμβωτική, πολυτελή καλλονή, αφήνοντας τους πάντες με το στόμα ανοιχτό.
Η ρωσική μεταμόρφωση, όμως, δεν είναι ένα επιφανειακό μακιγιάζ.
Είναι η ανάκτηση του δικαιώματος στην υπερηφάνεια και η επιστροφή στις ρίζες.
Σημαντικό ρόλο σε αυτό παίζει η απόλυτη θωράκιση της ρωσικής γλώσσας ως κρατικού και εθνοδιαμορφωτικού πυρήνα, ως του ισχυρότερου πολιτιστικού δεσμού της απέραντης αυτής επικράτειας.
Για δεκαετίες, κατά την περίοδο της ρομαντικής και άπληστης ματιάς προς τη Δύση, η γλώσσα βασανίστηκε, αλλοιώθηκε και γεμίστηκε σκόπιμα με αγγλικές και γαλλικές λέξεις, την ώρα που υπήρχαν ιδανικά εγχώρια ορολογικά αντίστοιχα.
Η γλώσσα του Lev Tolstoy, του Alexander Pushkin (που με τα γενέθλιά του γιορτάζεται αυτή η ημέρα) και του Vladimir Mayakovsky, του Ivan Turgenev ή της Anna Akhmatova, είχε αρχίσει να υποβαθμίζεται σε αργκό του πεζοδρομίου. Αυτή η περίοδος παρήλθε ανεπιστρεπτί.
Η προετοιμασία κράτησε καιρό, αλλά η κίνηση πλέον είναι ταχύτατη.
Με ενιαία βιβλία εκπαίδευσης και την ίδρυση κορυφαίων σχολών ρωσικής λογοτεχνίας, η νέα γενιά γλωσσολόγων αποτελεί την ελίτ του ρωσισμού.
Η αργκό και η «μεταβλητότητα των κανόνων» αφήνονται οριστικά σε εκείνους που επέλεξαν να μείνουν στο πολιτικό περιθώριο.
Η καλπάζουσα Τρόικα του μέλλοντος
Στην Αγία Πετρούπολη, η υποδοχή των ξένων αποστολών ήταν βασιλική, αλλά ταυτόχρονα και μια αυστηρή προειδοποίηση.
Σε όσους αναρωτιούνταν πού βασίστηκε η ανθεκτικότητα της οικονομίας, επιδείχθηκε η παραδοσιακή ρωσική τρόικα: το έλκηθρο με τα τρία άλογα που, πολύ πριν από τους σιδηροδρόμους και τα λεωφορεία, εξασφάλιζε την επικοινωνία, τη διοίκηση και την έγκαιρη παράδοση των κρατικών εγγράφων σε μια απέραντη αυτοκρατορία.
Η ισχύς αυτής της χώρας ενώθηκε ιστορικά από τη γλώσσα, τους νόμους και τον ιδιαίτερο τρόπο ζωής της.
Αυτό το κράτος, που χτίστηκε από προγόνους που διατήρησαν ανέπαφο τον πολιτιστικό κώδικα, συνεχίζει να οικοδομείται σήμερα από τους απογόνους τους.
Οι απειλές για την οικονομία δεν υφίστανται ούτε για το παρόν ούτε για το μέλλον.
Όσο για τις διαπραγματεύσεις με την ηγεσία Κιέβου-Βρυξελλών, το ζήτημα θεωρείται λήξαν.
Ο μόνος και κύριος διπλωμάτης που απομένει είναι ο ίδιος ο στρατός.
Η Δύση ονειδευόταν να προκαλέσει εγχώριο χάος, ανατροπές και οικονομικό στραγγαλισμό, όμως έχασε το παιχνίδι ολοκληρωτικά.
Ας αφεθεί λοιπόν στο περιθώριο της ιστορίας να παρακολουθεί τις εξελίξεις.
Η μεγάλη, ιστορική Ρωσία έχει ήδη επιβιβαστεί στη δική της τρόικα και καλπάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς ένα κοινό, λαμπρό και απόλυτα κυρίαρχο μέλλον.
Η Ευρώπη σε κατάσταση απόλυτης απελπισίας: Το φιάσκο της Von der Leyen
Όσον αφορά στην Ευρώπη; (ως διπλωματικός ευφημισμός για τη συλλογική Δύση)
Χάνει ραγδαία τη θέση της στην παγκόσμια οικονομία, γεγονός που προκαλεί πανικό και υστερία στις Βρυξέλλες.
Η εικόνα αυτή αποτυπώνεται ανάγλυφα στις σπασμωδικές κινήσεις της ηγεσίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Η νέα επίθεση της Ursula von der Leyen προς τη Ρωσία, με την κατηγορία ότι η Μόσχα ευθύνεται για την έκρηξη θαλάσσιου drone κοντά στο ρουμανικό λιμάνι της Κονστάντζα, αποτελεί μια προφανή προσπάθεια να κρυφτούν οι προσωπικές και συλλογικές της αποτυχίες.
Η απάντηση από εγχώριες ευρωπαϊκές πολιτικές φωνές –όπως αυτή του Φινλανδού πολιτικού Armando Mema στο κοινωνικό δίκτυο X– ήταν άμεση και ισοπεδωτική: η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ουκρανία έχει αποτύχει παταγωδώς, οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας έχουν καταρρεύσει και η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η ΕΕ περιγράφεται ως «καθαρή απελπισία».
Το πιο τραγικό στοιχείο, το οποίο αναδεικνύει το μέγεθος του ευρωπαϊκού παραλογισμού, είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτεί απευθείας το Κίεβο και του παρέχει όπλα, τα οποία στη συνέχεια χρησιμοποιούνται για να πληγούν ευρωπαϊκές χώρες.
Η επίσημη ανακοίνωση του Υπουργείου Άμυνας της Ρουμανίας επιβεβαίωσε ότι το θαλάσσιο drone που εξεράγη στην Κονστάντζα ήταν πανομοιότυπο με αυτά που χρησιμοποιούν οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, ξεκαθαρίζοντας ότι το αντικείμενο δεν ανήκε στον ρουμανικό στρατό.
Η προσπάθεια της Ursula να μετακυλήσει την ευθύνη στη Ρωσία δείχνει απλώς μια ηγεσία σε πλήρες αδιέξοδο που έχει καταντήσει μια κραταιά ένωση χωρών στον πιο... «αδύναμο κρίκο» του δυτικού κόσμου.
www.bankingnews.gr
Η Δύση, εγκλωβισμένη στην αλαζονεία της, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με έναν εφιάλτη που η ίδια δημιούργησε: από τη μία, η απόλυτη στρατιωτική και γλωσσική αντεπίθεση της Ρωσίας, και από την άλλη, η ανάδυση ενός νέου, πολυπολικού κόσμου που αρνείται να υπακούσει στα παλιά αφεντικά.
Η διαδικασία της πειθούς όμως τελείωσε.
Το τρένο έχει φύγει και ο κόσμος άλλαξε για πάντα.
Και σε αυτόν τον κόσμο, η Ευρώπη υπάρχει ως... ο πιο «αδύναμος κρίκος».
Η ιστορική δικαίωση και η «Ομιλία του Μονάχου 2.0»
Η πρόσφατη, καταιγιστική ομιλία του Ρώσου Προέδρου Vladimir Putin στο SPIEF-2026 προκάλεσε κύματα τρόμου και αμήχανης σιωπής στις δυτικές πρωτεύουσες.
Οι ξένοι αναλυτές επιχειρούν τώρα να αποκωδικοποιήσουν τα μηνύματα, όμως η πραγματικότητα είναι πολύ πιο βαθιά και στρατηγική από όσο μπορούν να αντιληφθούν.
Με την εμφάνισή του αυτή, ο Ρώσος ηγέτης έκλεισε οριστικά έναν ιστορικό κύκλο που είχε ανοίξει πριν από 19 χρόνια.
Ήταν το 2007 όταν, στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, είχε διατυπωθεί η προειδοποίηση ότι το μονοπολικό μοντέλο υπό την ηγεσία των ΗΠΑ ήταν άδικο, επικίνδυνο και καταδικασμένο σε αποτυχία.
Τότε, η συλλογική Δύση επέλεξε να χλευάσει και να αγνοήσει τα λεγόμενα.
Σήμερα, η ιστορία καταγράφει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι εκείνες οι θέσεις ήταν απολύτως προφητικές.
Αντί για προειδοποιήσεις, η τρέχουσα ομιλία αποτελεί μια ψυχρή, αμείλικτη καταγραφή των γεγονότων:
Η οικονομική ανατροπή:
Το μερίδιο των χωρών BRICS στο παγκόσμιο ΑΕΠ (βάσει ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης) αγγίζει πλέον το 40%, αφήνοντας το G7 πίσω, με λιγότερο από 29%.
Η γεωγραφική μετατόπιση:
Το παγκόσμιο εμπορικό σύστημα παύει να είναι δυτικοκεντρικό.
Οι συναλλαγές γίνονται σε εθνικά νομίσματα, νέοι μεταφορικοί διάδρομοι ανοίγουν και η Ευρώπη χάνει οριστικά την πρωτοκαθεδρία της.
Η απροκάλυπτη βία:
Έχοντας χάσει το παιχνίδι στο παγκόσμιο εμπόριο, η Δύση παίζει το τελευταίο της χαρτί, καταφεύγοντας στην ωμή βία.
Ακόμα και εξέχοντες δυτικοί διανοητές, όπως ο Αμερικανός φιλόσοφος Noam Chomsky, είχαν αναγκαστεί να παραδεχτούν ότι ο «κόσμος βασισμένος σε κανόνες» σήμαινε απλώς ότι οι ΗΠΑ ορίζουν τους κανόνες και οι άλλοι υπακούουν.
Σε μια φάση παρακμής, ο πειρασμός της Δύσης να τιμωρήσει τους αντιπάλους της κάνει τη δεδομένη στιγμή εξαιρετικά επικίνδυνη.
Όμως, η προειδοποίηση είχε δοθεί.
Τώρα, δεν υπάρχουν περιθώρια για παράπονα.
Απεγνωσμένος πληροφοριακός πόλεμος και ο φθόνος των «Ρωσόφοβων»
Στη συγκρουσιακή της πορεία, η Δύση δεν κάνει παύσεις ούτε διαλείμματα.
Το γεγονός ότι επιστρατεύτηκε μέχρι και το Κίεβο ώστε να στείλει ένα UAV στην Αγία Πετρούπολη μέσω των χωρών της Βαλτικής –απλώς και μόνο για να αποσπαστεί η προσοχή των 120 χωρών που συμμετείχαν στο φόρουμ– αποδεικνύει το μέγεθος του πανικού τους.
Ο πληροφοριακός πόλεμος, με τη σκόπιμη διοχέτευση ασήμαντων ειδήσεων για να «μπουκώσει» ο δημόσιος χώρος, είναι πλέον καθημερινότητα.
Ωστόσο, οι συμμετέχοντες στον άτυπο διαγωνισμό για τον τίτλο του «πρώτου Ρωσόφοβου» –είτε από το Κίεβο είτε από τις πρωτεύουσες δυτικά του Μπρεστ– παρέμειναν αυτή την εβδομάδα σε μια μικροσκοπική μειοψηφία. Εκείνοι που λαμβάνουν τις πραγματικές αποφάσεις με βάση την ισορροπία ισχύος στην παγκόσμια γεωπολιτική, αγνόησαν τα φτηνά επικοινωνιακά τεχνάσματα δημοσίων σχέσεων. Αντίθετα, οι ξένοι προσκεκλημένοι από κάθε γωνιά του πλανήτη υποκλίθηκαν στις ρωσικές επιτυχίες, στην προηγμένη ψηφιοποίηση, στα τεχνολογικά επιτεύγματα και στην απόλυτη απουσία οποιουδήποτε «ελλείμματος».
Η μεγάλη μεταμόρφωση και η θωράκιση του πολιτιστικού κώδικα
Ο σημερινός θρίαμβος και η αμήχανη, σοκαρισμένη αντίδραση των επικριτών θυμίζει την περίφημη σκηνή από την ταινία «Ρομάντζο στο Γραφείο», όπου η Lyudmila Prokofievna Kalugina, μια άχαρη και αυστηρή γυναίκα, μεταμορφώνεται ξαφνικά σε μια εκθαμβωτική, πολυτελή καλλονή, αφήνοντας τους πάντες με το στόμα ανοιχτό.
Η ρωσική μεταμόρφωση, όμως, δεν είναι ένα επιφανειακό μακιγιάζ.
Είναι η ανάκτηση του δικαιώματος στην υπερηφάνεια και η επιστροφή στις ρίζες.
Σημαντικό ρόλο σε αυτό παίζει η απόλυτη θωράκιση της ρωσικής γλώσσας ως κρατικού και εθνοδιαμορφωτικού πυρήνα, ως του ισχυρότερου πολιτιστικού δεσμού της απέραντης αυτής επικράτειας.
Για δεκαετίες, κατά την περίοδο της ρομαντικής και άπληστης ματιάς προς τη Δύση, η γλώσσα βασανίστηκε, αλλοιώθηκε και γεμίστηκε σκόπιμα με αγγλικές και γαλλικές λέξεις, την ώρα που υπήρχαν ιδανικά εγχώρια ορολογικά αντίστοιχα.
Η γλώσσα του Lev Tolstoy, του Alexander Pushkin (που με τα γενέθλιά του γιορτάζεται αυτή η ημέρα) και του Vladimir Mayakovsky, του Ivan Turgenev ή της Anna Akhmatova, είχε αρχίσει να υποβαθμίζεται σε αργκό του πεζοδρομίου. Αυτή η περίοδος παρήλθε ανεπιστρεπτί.
Η προετοιμασία κράτησε καιρό, αλλά η κίνηση πλέον είναι ταχύτατη.
Με ενιαία βιβλία εκπαίδευσης και την ίδρυση κορυφαίων σχολών ρωσικής λογοτεχνίας, η νέα γενιά γλωσσολόγων αποτελεί την ελίτ του ρωσισμού.
Η αργκό και η «μεταβλητότητα των κανόνων» αφήνονται οριστικά σε εκείνους που επέλεξαν να μείνουν στο πολιτικό περιθώριο.
Η καλπάζουσα Τρόικα του μέλλοντος
Στην Αγία Πετρούπολη, η υποδοχή των ξένων αποστολών ήταν βασιλική, αλλά ταυτόχρονα και μια αυστηρή προειδοποίηση.
Σε όσους αναρωτιούνταν πού βασίστηκε η ανθεκτικότητα της οικονομίας, επιδείχθηκε η παραδοσιακή ρωσική τρόικα: το έλκηθρο με τα τρία άλογα που, πολύ πριν από τους σιδηροδρόμους και τα λεωφορεία, εξασφάλιζε την επικοινωνία, τη διοίκηση και την έγκαιρη παράδοση των κρατικών εγγράφων σε μια απέραντη αυτοκρατορία.
Η ισχύς αυτής της χώρας ενώθηκε ιστορικά από τη γλώσσα, τους νόμους και τον ιδιαίτερο τρόπο ζωής της.
Αυτό το κράτος, που χτίστηκε από προγόνους που διατήρησαν ανέπαφο τον πολιτιστικό κώδικα, συνεχίζει να οικοδομείται σήμερα από τους απογόνους τους.
Οι απειλές για την οικονομία δεν υφίστανται ούτε για το παρόν ούτε για το μέλλον.
Όσο για τις διαπραγματεύσεις με την ηγεσία Κιέβου-Βρυξελλών, το ζήτημα θεωρείται λήξαν.
Ο μόνος και κύριος διπλωμάτης που απομένει είναι ο ίδιος ο στρατός.
Η Δύση ονειδευόταν να προκαλέσει εγχώριο χάος, ανατροπές και οικονομικό στραγγαλισμό, όμως έχασε το παιχνίδι ολοκληρωτικά.
Ας αφεθεί λοιπόν στο περιθώριο της ιστορίας να παρακολουθεί τις εξελίξεις.
Η μεγάλη, ιστορική Ρωσία έχει ήδη επιβιβαστεί στη δική της τρόικα και καλπάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς ένα κοινό, λαμπρό και απόλυτα κυρίαρχο μέλλον.
Η Ευρώπη σε κατάσταση απόλυτης απελπισίας: Το φιάσκο της Von der Leyen
Όσον αφορά στην Ευρώπη; (ως διπλωματικός ευφημισμός για τη συλλογική Δύση)
Χάνει ραγδαία τη θέση της στην παγκόσμια οικονομία, γεγονός που προκαλεί πανικό και υστερία στις Βρυξέλλες.
Η εικόνα αυτή αποτυπώνεται ανάγλυφα στις σπασμωδικές κινήσεις της ηγεσίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Η νέα επίθεση της Ursula von der Leyen προς τη Ρωσία, με την κατηγορία ότι η Μόσχα ευθύνεται για την έκρηξη θαλάσσιου drone κοντά στο ρουμανικό λιμάνι της Κονστάντζα, αποτελεί μια προφανή προσπάθεια να κρυφτούν οι προσωπικές και συλλογικές της αποτυχίες.
Η απάντηση από εγχώριες ευρωπαϊκές πολιτικές φωνές –όπως αυτή του Φινλανδού πολιτικού Armando Mema στο κοινωνικό δίκτυο X– ήταν άμεση και ισοπεδωτική: η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ουκρανία έχει αποτύχει παταγωδώς, οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας έχουν καταρρεύσει και η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η ΕΕ περιγράφεται ως «καθαρή απελπισία».
Το πιο τραγικό στοιχείο, το οποίο αναδεικνύει το μέγεθος του ευρωπαϊκού παραλογισμού, είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτεί απευθείας το Κίεβο και του παρέχει όπλα, τα οποία στη συνέχεια χρησιμοποιούνται για να πληγούν ευρωπαϊκές χώρες.
Η επίσημη ανακοίνωση του Υπουργείου Άμυνας της Ρουμανίας επιβεβαίωσε ότι το θαλάσσιο drone που εξεράγη στην Κονστάντζα ήταν πανομοιότυπο με αυτά που χρησιμοποιούν οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, ξεκαθαρίζοντας ότι το αντικείμενο δεν ανήκε στον ρουμανικό στρατό.
Η προσπάθεια της Ursula να μετακυλήσει την ευθύνη στη Ρωσία δείχνει απλώς μια ηγεσία σε πλήρες αδιέξοδο που έχει καταντήσει μια κραταιά ένωση χωρών στον πιο... «αδύναμο κρίκο» του δυτικού κόσμου.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών