Ρωσία: Μια περιορισμένη κατάπαυση πυρός θα μπορούσε να προσφέρει στο Κίεβο τον χρόνο και τον χώρο που χρειάζεται για να ανασυγκροτήσει τις στρατιωτικές και οικονομικές του δυνατότητες
(upd) Η πρόταση που διαβίβασε η Ουκρανία μέσω τρίτου μεσολαβητή για αμοιβαία διακοπή των επιθέσεων εναντίον εμπορικών πλοίων στη Μαύρη Θάλασσα απορρίφθηκε άμεσα από τη Ρωσία, όπως ήταν αναμενόμενο.
Η ουκρανική πλευρά παρουσίασε την πρόταση ως μία προσπάθεια προστασίας της ναυσιπλοΐας και αποκατάστασης ενός ζωτικού εμπορικού διαδρόμου.
Η Ρωσία ωστόσο δεν έδωσε το πράσινο φως καθώς εκτιμά πως μια περιορισμένη κατάπαυση πυρός θα μπορούσε να προσφέρει στο Κίεβο τον χρόνο και τον χώρο που χρειάζεται για να ανασυγκροτήσει τις στρατιωτικές και οικονομικές του δυνατότητες χωρίς να επιλύεται κανένα από τα βασικά αίτια του πολέμου.
Η σημασία της Μαύρης Θάλασσας είναι τεράστια και για τις δύο πλευρές.
Οικονομικός στραγγαλισμός της Ουκρανίας
Για την Ουκρανία αποτελεί ουσιαστικά τον βασικό εμπορικό πνεύμονα μέσω του οποίου διοχετεύονται στις διεθνείς αγορές σιτηρά, ηλιέλαιο και άλλα αγροτικά προϊόντα.
Περίπου το 90% των σχετικών ουκρανικών εξαγωγών περνά από το λιμενικό σύμπλεγμα της Οδησσού, του Chornomorsk και του Pivdenne.
Όταν οι υποδομές αυτές τίθενται υπό πίεση, το πλήγμα δεν είναι μόνο στρατιωτικό ή τοπικό: μετατρέπεται άμεσα σε πρόβλημα για τα δημόσια έσοδα, τους παραγωγούς, τις μεταφορές και συνολικά για την ήδη δοκιμαζόμενη οικονομία της Ουκρανίας.
Δεν είναι τυχαίο ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλούνται ουκρανικά μέσα, οι εξαγωγές σιτηρών σημείωσαν κατά τις πρώτες ημέρες του Αυγούστου πτώση της τάξης του 76% σε ετήσια βάση.
Η εικόνα αυτή εξηγεί γιατί το Κίεβο έχει τόσο ισχυρό κίνητρο να επιδιώξει μια ειδική διευθέτηση για τη Μαύρη Θάλασσα.
Μια θαλάσσια εκεχειρία θα μπορούσε να περιορίσει τον οικονομικό στραγγαλισμό, να αποκαταστήσει μέρος της εμπιστοσύνης των ναυτιλιακών εταιρειών και να μειώσει το κόστος ασφάλισης και μεταφοράς.
Οι Ουκρανοί εγκαινίασαν τις επιθέσεις εναντίον πολιτικών στόχων
Ωστόσο, η πίεση πλέον δεν είναι μονόπλευρη.
Η Ουκρανία έχει εντείνει τις επιθέσεις της κατά ρωσικών λιμενικών και ναυτικών εγκαταστάσεων.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η συντονισμένη επιδρομή στο Novorossiysk, έναν από τους σημαντικότερους κόμβους της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα τόσο για το ναυτικό όσο και για τις εξαγωγές σιτηρών.
Η επίθεση οδήγησε, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, σε προσωρινή αναστολή της λειτουργίας τριών τερματικών σταθμών σιτηρών και έπληξε ναυτικές υποδομές.
Αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο στηρίζεται μεγάλο μέρος της ρωσικής επιχειρηματολογίας.
Η Μόσχα υποστηρίζει ότι δεν μπορεί η ουκρανική πλευρά να μεταφέρει τη σύγκρουση σε ρωσικούς οικονομικούς και ναυτιλιακούς στόχους και στη συνέχεια, όταν οι συνέπειες αρχίζουν να γίνονται ιδιαίτερα επώδυνες για την ίδια, να ζητεί μια επιλεκτική αποκλιμάκωση.
Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Maria Zakharova χαρακτήρισε τις ουκρανικές ενέργειες στη θάλασσα «τρομοκρατικές», υποστηρίζοντας ότι αποσκοπούν στην αποσταθεροποίηση της πολιτικής ναυσιπλοΐας και στην περαιτέρω κλιμάκωση της σύγκρουσης.
Ρωσία: Εκεχειρία - παγίδα για ανασύνταξη των Ουκρανών
Η ρωσική πλευρά απορρίπτει συνεπώς αυτό που θεωρεί «ημίμετρα»: μια προσωρινή συμφωνία η οποία, κατά την εκτίμησή της, θα έδινε στο Κίεβο μια αναγκαία ανάσα χωρίς να συνοδεύεται από μια συνολική πολιτική διευθέτηση.
Η θέση αυτή εντάσσεται στη γενικότερη στρατηγική που έχει επανειλημμένα διατυπώσει η ρωσική ηγεσία.
Ο Vladimir Putin και κορυφαίοι Ρώσοι αξιωματούχοι έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν θεωρούν μια απλή «παύση» των μαχών επαρκή λύση.
Κατά τη ρωσική ανάγνωση, μια εκεχειρία πάνω στη σημερινή γραμμή επαφής θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από την Ουκρανία για ανασύνταξη, νέα εκπαίδευση μονάδων και παραλαβή πρόσθετων δυτικών οπλικών συστημάτων.
Την ίδια λογική ανέπτυξε και ο Sergey Lavrov, απορρίπτοντας το ενδεχόμενο παγώματος του πολέμου στις σημερινές θέσεις.
Για τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών, το ζήτημα δεν είναι απλώς στρατιωτικό.
Η Μόσχα συνδέει τον πόλεμο με ζητήματα ιστορικής ασφάλειας, γεωπολιτικής ισορροπίας και της θέσης της Ρωσίας στο μετασοβιετικό περιβάλλον.
Ο Sergey Lavrov υποστηρίζει ότι μόνο μια «μακροπρόθεσμη, αξιόπιστη και βιώσιμη διευθέτηση» θα μπορούσε να δικαιολογήσει πραγματική διακοπή των στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Ακριβώς εδώ βρίσκεται και το βασικό χάσμα ανάμεσα στις δύο πλευρές.
Η Ρωσία θέτει στο τραπέζι ένα πολύ ευρύτερο πακέτο πολιτικών και εδαφικών απαιτήσεων, συμπεριλαμβανομένου του καθεστώτος των περιοχών που έχει καταλάβει και της Κριμαίας.
Η Ουκρανία και οι δυτικοί σύμμαχοί της απορρίπτουν τη ρωσική κυριαρχία στα εδάφη αυτά.
Επομένως, ακόμη και μια τεχνική συμφωνία για τη Μαύρη Θάλασσα δεν μπορεί εύκολα να αποσυνδεθεί από τη συνολικότερη διαμάχη για το ποιο θα είναι το τελικό πολιτικό αποτέλεσμα του πολέμου.
Η Μόσχα υποστηρίζει επίσης ότι οι επιχειρήσεις της στη Μαύρη Θάλασσα συνδέονται με την προσπάθεια διακοπής των στρατιωτικών εφοδιαστικών διαδρομών προς την Ουκρανία.
Στρατιωτικές μεταφορές με εμπορικά πλοία
Ρωσικές πηγές έχουν αναφέρει δεκάδες πλήγματα εναντίον πλοίων τα οποία θεωρήθηκαν ότι σχετίζονταν με τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού.
Η ρωσική κατηγορία είναι ότι το Κίεβο χρησιμοποιεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, την πολιτική εμπορική κίνηση ως κάλυψη για στρατιωτικές μεταφορές.
Αυτοί οι ισχυρισμοί αμφισβητούνται από την ουκρανική πλευρά και δεν αίρουν το γεγονός ότι ο πόλεμος στη θάλασσα έχει προκαλέσει σοβαρούς κινδύνους για πραγματικά πολιτικά πλοία και πληρώματα.
Ζημιές σε δεξαμενόπλοια και βοηθητικά σκάφη, περιστατικά με ξένα πληρώματα και επιθέσεις κοντά σε εμπορικούς διαδρόμους έχουν μετατρέψει τη Μαύρη Θάλασσα σε ζώνη αυξημένου κινδύνου για τη διεθνή ναυτιλία.
Η Τουρκία, λόγω γεωγραφικής θέσης και ελέγχου των Στενών, έχει κάθε λόγο να επιδιώκει σταθερότητα και ασφαλή ναυσιπλοΐα.
Ο Sergey Lavrov, πάντως, αντιστρέφει την κατηγορία.
Υποστηρίζει ότι η Ρωσία δεν ήταν εκείνη που εγκαινίασε τις επιθέσεις εναντίον πολιτικών ή οικονομικών στόχων στη θάλασσα και επικαλείται περιστατικά στα οποία ουκρανικά drones φέρονται να έπληξαν τουρκικά ή άλλα πολιτικά πλοία, καθώς και εγκαταστάσεις του αγωγού στην Κασπία που συνδέονται με διεθνείς ενεργειακούς ομίλους όπως η Chevron και η ExxonMobil.
Η ρωσική κριτική εστιάζει ιδιαίτερα στη στάση της Δύσης.
Κατά τον Sergey Lavrov, κυβερνήσεις που θα αντιδρούσαν έντονα εάν ανάλογες ενέργειες αποδίδονταν στη Ρωσία αποφεύγουν δημόσιες καταδίκες όταν οι επιθέσεις προέρχονται από την Ουκρανία.
Αναθέρμανση της εμπλοκής των ΗΠΑ
Η Μόσχα παρουσιάζει αυτή τη στάση ως ένδειξη δύο μέτρων και δύο σταθμών και ως απόδειξη ότι το Κίεβο εξακολουθεί να διαθέτει μεγάλο πολιτικό περιθώριο λόγω της υποστήριξης που λαμβάνει από δυτικές χώρες.
Παρά τη σκληρή στάση στο μέτωπο, η ρωσική ηγεσία δεν κλείνει την πόρτα στις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ.
Ο Sergey Lavrov έχει επαναλάβει ότι ο Vladimir Putin παραμένει διατεθειμένος να συζητήσει με απεσταλμένους της κυβέρνησης του Donald Trump, μεταξύ των οποίων οι Steve Witkoff και Jared Kushner.
Η Μόσχα υποστηρίζει ότι στο παρελθόν είχε αντιμετωπίσει θετικά αμερικανικές προτάσεις οι οποίες προέβλεπαν συμβιβασμούς, αλλά ότι η διαδικασία υπονομεύθηκε από πιέσεις ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, του NATO και της ουκρανικής ηγεσίας.
Παράλληλα, η Ρωσία ζητεί διευκρινίσεις για τον πραγματικό βαθμό αμερικανικής εμπλοκής σε ουκρανικά πλήγματα βαθιά μέσα στη ρωσική επικράτεια.
Ο Sergey Lavrov έχει αφήσει να εννοηθεί ότι η τεχνική, πληροφοριακή και επιχειρησιακή συμμετοχή των ΗΠΑ είναι μεγαλύτερη από εκείνη που αναγνωρίζει δημοσίως η Ουάσιγκτον.
Η θέση αυτή αυξάνει ακόμη περισσότερο τη ρωσική δυσπιστία απέναντι σε οποιαδήποτε πρόταση περιορισμένης εκεχειρίας που δεν συνοδεύεται από σαφείς εγγυήσεις.
Καμία προσωρινή ανάπαυλα
Έτσι, η διαμάχη για τη Μαύρη Θάλασσα ξεπερνά κατά πολύ το ζήτημα της προστασίας ορισμένων πλοίων.
Για την Ουκρανία, πρόκειται για οικονομική επιβίωση, διατήρηση των εξαγωγών και προστασία κρίσιμων λιμανιών.
Για τη Ρωσία, πρόκειται για έναν μοχλό στρατιωτικής και οικονομικής πίεσης που δεν έχει λόγο να εγκαταλείψει χωρίς ουσιαστικά ανταλλάγματα.
Η ουκρανική πρόταση μπορεί να είναι πρακτικά ελκυστική για τη διεθνή ναυτιλία και για χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής που εξαρτώνται από τις εξαγωγές σιτηρών της περιοχής.
Από τη σκοπιά της Μόσχας, όμως, μια αποσπασματική συμφωνία κινδυνεύει να αντιμετωπίσει το σύμπτωμα και όχι την αιτία.
Το ρωσικό μήνυμα είναι επομένως σαφές: όχι σε μια προσωρινή ανάπαυλα που θα αφήσει ανέπαφες τις στρατιωτικές, πολιτικές και εδαφικές διαφωνίες και θα μπορούσε να επιτρέψει στην Ουκρανία να ανασυνταχθεί.
Η Μόσχα δηλώνει ότι επιδιώκει συμφωνία που θα κλείσει τον πόλεμο σε μόνιμη βάση και όχι μια παύση η οποία απλώς θα προετοιμάσει τον επόμενο γύρο της σύγκρουσης.
www.bankingnews.gr
Η ουκρανική πλευρά παρουσίασε την πρόταση ως μία προσπάθεια προστασίας της ναυσιπλοΐας και αποκατάστασης ενός ζωτικού εμπορικού διαδρόμου.
Η Ρωσία ωστόσο δεν έδωσε το πράσινο φως καθώς εκτιμά πως μια περιορισμένη κατάπαυση πυρός θα μπορούσε να προσφέρει στο Κίεβο τον χρόνο και τον χώρο που χρειάζεται για να ανασυγκροτήσει τις στρατιωτικές και οικονομικές του δυνατότητες χωρίς να επιλύεται κανένα από τα βασικά αίτια του πολέμου.
Η σημασία της Μαύρης Θάλασσας είναι τεράστια και για τις δύο πλευρές.
Οικονομικός στραγγαλισμός της Ουκρανίας
Για την Ουκρανία αποτελεί ουσιαστικά τον βασικό εμπορικό πνεύμονα μέσω του οποίου διοχετεύονται στις διεθνείς αγορές σιτηρά, ηλιέλαιο και άλλα αγροτικά προϊόντα.
Περίπου το 90% των σχετικών ουκρανικών εξαγωγών περνά από το λιμενικό σύμπλεγμα της Οδησσού, του Chornomorsk και του Pivdenne.
Όταν οι υποδομές αυτές τίθενται υπό πίεση, το πλήγμα δεν είναι μόνο στρατιωτικό ή τοπικό: μετατρέπεται άμεσα σε πρόβλημα για τα δημόσια έσοδα, τους παραγωγούς, τις μεταφορές και συνολικά για την ήδη δοκιμαζόμενη οικονομία της Ουκρανίας.
Δεν είναι τυχαίο ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλούνται ουκρανικά μέσα, οι εξαγωγές σιτηρών σημείωσαν κατά τις πρώτες ημέρες του Αυγούστου πτώση της τάξης του 76% σε ετήσια βάση.
Η εικόνα αυτή εξηγεί γιατί το Κίεβο έχει τόσο ισχυρό κίνητρο να επιδιώξει μια ειδική διευθέτηση για τη Μαύρη Θάλασσα.
Μια θαλάσσια εκεχειρία θα μπορούσε να περιορίσει τον οικονομικό στραγγαλισμό, να αποκαταστήσει μέρος της εμπιστοσύνης των ναυτιλιακών εταιρειών και να μειώσει το κόστος ασφάλισης και μεταφοράς.
Οι Ουκρανοί εγκαινίασαν τις επιθέσεις εναντίον πολιτικών στόχων
Ωστόσο, η πίεση πλέον δεν είναι μονόπλευρη.
Η Ουκρανία έχει εντείνει τις επιθέσεις της κατά ρωσικών λιμενικών και ναυτικών εγκαταστάσεων.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η συντονισμένη επιδρομή στο Novorossiysk, έναν από τους σημαντικότερους κόμβους της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα τόσο για το ναυτικό όσο και για τις εξαγωγές σιτηρών.
Η επίθεση οδήγησε, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, σε προσωρινή αναστολή της λειτουργίας τριών τερματικών σταθμών σιτηρών και έπληξε ναυτικές υποδομές.
Αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο στηρίζεται μεγάλο μέρος της ρωσικής επιχειρηματολογίας.
Η Μόσχα υποστηρίζει ότι δεν μπορεί η ουκρανική πλευρά να μεταφέρει τη σύγκρουση σε ρωσικούς οικονομικούς και ναυτιλιακούς στόχους και στη συνέχεια, όταν οι συνέπειες αρχίζουν να γίνονται ιδιαίτερα επώδυνες για την ίδια, να ζητεί μια επιλεκτική αποκλιμάκωση.
Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Maria Zakharova χαρακτήρισε τις ουκρανικές ενέργειες στη θάλασσα «τρομοκρατικές», υποστηρίζοντας ότι αποσκοπούν στην αποσταθεροποίηση της πολιτικής ναυσιπλοΐας και στην περαιτέρω κλιμάκωση της σύγκρουσης.
Ρωσία: Εκεχειρία - παγίδα για ανασύνταξη των Ουκρανών
Η ρωσική πλευρά απορρίπτει συνεπώς αυτό που θεωρεί «ημίμετρα»: μια προσωρινή συμφωνία η οποία, κατά την εκτίμησή της, θα έδινε στο Κίεβο μια αναγκαία ανάσα χωρίς να συνοδεύεται από μια συνολική πολιτική διευθέτηση.
Η θέση αυτή εντάσσεται στη γενικότερη στρατηγική που έχει επανειλημμένα διατυπώσει η ρωσική ηγεσία.
Ο Vladimir Putin και κορυφαίοι Ρώσοι αξιωματούχοι έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν θεωρούν μια απλή «παύση» των μαχών επαρκή λύση.
Κατά τη ρωσική ανάγνωση, μια εκεχειρία πάνω στη σημερινή γραμμή επαφής θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από την Ουκρανία για ανασύνταξη, νέα εκπαίδευση μονάδων και παραλαβή πρόσθετων δυτικών οπλικών συστημάτων.
Την ίδια λογική ανέπτυξε και ο Sergey Lavrov, απορρίπτοντας το ενδεχόμενο παγώματος του πολέμου στις σημερινές θέσεις.
Για τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών, το ζήτημα δεν είναι απλώς στρατιωτικό.
Lavrov: Το ζήτημα δεν είναι απλώς στρατιωτικόBut comes amid a Turkish request to State to transfer ATACMS and cluster munitions to Ukraine. Turkey’s preferred side in the Black Sea conflict isn’t a well-kept secret. https://t.co/iCuJaSkq2n
— Michael Weiss (@michaeldweiss) August 14, 2026
Η Μόσχα συνδέει τον πόλεμο με ζητήματα ιστορικής ασφάλειας, γεωπολιτικής ισορροπίας και της θέσης της Ρωσίας στο μετασοβιετικό περιβάλλον.
Ο Sergey Lavrov υποστηρίζει ότι μόνο μια «μακροπρόθεσμη, αξιόπιστη και βιώσιμη διευθέτηση» θα μπορούσε να δικαιολογήσει πραγματική διακοπή των στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Ακριβώς εδώ βρίσκεται και το βασικό χάσμα ανάμεσα στις δύο πλευρές.
Η Ρωσία θέτει στο τραπέζι ένα πολύ ευρύτερο πακέτο πολιτικών και εδαφικών απαιτήσεων, συμπεριλαμβανομένου του καθεστώτος των περιοχών που έχει καταλάβει και της Κριμαίας.
Η Ουκρανία και οι δυτικοί σύμμαχοί της απορρίπτουν τη ρωσική κυριαρχία στα εδάφη αυτά.
Επομένως, ακόμη και μια τεχνική συμφωνία για τη Μαύρη Θάλασσα δεν μπορεί εύκολα να αποσυνδεθεί από τη συνολικότερη διαμάχη για το ποιο θα είναι το τελικό πολιτικό αποτέλεσμα του πολέμου.
Η Μόσχα υποστηρίζει επίσης ότι οι επιχειρήσεις της στη Μαύρη Θάλασσα συνδέονται με την προσπάθεια διακοπής των στρατιωτικών εφοδιαστικών διαδρομών προς την Ουκρανία.
Στρατιωτικές μεταφορές με εμπορικά πλοία
Ρωσικές πηγές έχουν αναφέρει δεκάδες πλήγματα εναντίον πλοίων τα οποία θεωρήθηκαν ότι σχετίζονταν με τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού.
Η ρωσική κατηγορία είναι ότι το Κίεβο χρησιμοποιεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, την πολιτική εμπορική κίνηση ως κάλυψη για στρατιωτικές μεταφορές.
Αυτοί οι ισχυρισμοί αμφισβητούνται από την ουκρανική πλευρά και δεν αίρουν το γεγονός ότι ο πόλεμος στη θάλασσα έχει προκαλέσει σοβαρούς κινδύνους για πραγματικά πολιτικά πλοία και πληρώματα.
Ζημιές σε δεξαμενόπλοια και βοηθητικά σκάφη, περιστατικά με ξένα πληρώματα και επιθέσεις κοντά σε εμπορικούς διαδρόμους έχουν μετατρέψει τη Μαύρη Θάλασσα σε ζώνη αυξημένου κινδύνου για τη διεθνή ναυτιλία.
Η Τουρκία, λόγω γεωγραφικής θέσης και ελέγχου των Στενών, έχει κάθε λόγο να επιδιώκει σταθερότητα και ασφαλή ναυσιπλοΐα.
Ο Sergey Lavrov, πάντως, αντιστρέφει την κατηγορία.
Υποστηρίζει ότι η Ρωσία δεν ήταν εκείνη που εγκαινίασε τις επιθέσεις εναντίον πολιτικών ή οικονομικών στόχων στη θάλασσα και επικαλείται περιστατικά στα οποία ουκρανικά drones φέρονται να έπληξαν τουρκικά ή άλλα πολιτικά πλοία, καθώς και εγκαταστάσεις του αγωγού στην Κασπία που συνδέονται με διεθνείς ενεργειακούς ομίλους όπως η Chevron και η ExxonMobil.
Η ρωσική κριτική εστιάζει ιδιαίτερα στη στάση της Δύσης.
Κατά τον Sergey Lavrov, κυβερνήσεις που θα αντιδρούσαν έντονα εάν ανάλογες ενέργειες αποδίδονταν στη Ρωσία αποφεύγουν δημόσιες καταδίκες όταν οι επιθέσεις προέρχονται από την Ουκρανία.
Αναθέρμανση της εμπλοκής των ΗΠΑ
Η Μόσχα παρουσιάζει αυτή τη στάση ως ένδειξη δύο μέτρων και δύο σταθμών και ως απόδειξη ότι το Κίεβο εξακολουθεί να διαθέτει μεγάλο πολιτικό περιθώριο λόγω της υποστήριξης που λαμβάνει από δυτικές χώρες.
Παρά τη σκληρή στάση στο μέτωπο, η ρωσική ηγεσία δεν κλείνει την πόρτα στις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ.
Ο Sergey Lavrov έχει επαναλάβει ότι ο Vladimir Putin παραμένει διατεθειμένος να συζητήσει με απεσταλμένους της κυβέρνησης του Donald Trump, μεταξύ των οποίων οι Steve Witkoff και Jared Kushner.
Η Μόσχα υποστηρίζει ότι στο παρελθόν είχε αντιμετωπίσει θετικά αμερικανικές προτάσεις οι οποίες προέβλεπαν συμβιβασμούς, αλλά ότι η διαδικασία υπονομεύθηκε από πιέσεις ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, του NATO και της ουκρανικής ηγεσίας.
Παράλληλα, η Ρωσία ζητεί διευκρινίσεις για τον πραγματικό βαθμό αμερικανικής εμπλοκής σε ουκρανικά πλήγματα βαθιά μέσα στη ρωσική επικράτεια.
Ο Sergey Lavrov έχει αφήσει να εννοηθεί ότι η τεχνική, πληροφοριακή και επιχειρησιακή συμμετοχή των ΗΠΑ είναι μεγαλύτερη από εκείνη που αναγνωρίζει δημοσίως η Ουάσιγκτον.
Η θέση αυτή αυξάνει ακόμη περισσότερο τη ρωσική δυσπιστία απέναντι σε οποιαδήποτε πρόταση περιορισμένης εκεχειρίας που δεν συνοδεύεται από σαφείς εγγυήσεις.
Καμία προσωρινή ανάπαυλα
Έτσι, η διαμάχη για τη Μαύρη Θάλασσα ξεπερνά κατά πολύ το ζήτημα της προστασίας ορισμένων πλοίων.
Για την Ουκρανία, πρόκειται για οικονομική επιβίωση, διατήρηση των εξαγωγών και προστασία κρίσιμων λιμανιών.
Για τη Ρωσία, πρόκειται για έναν μοχλό στρατιωτικής και οικονομικής πίεσης που δεν έχει λόγο να εγκαταλείψει χωρίς ουσιαστικά ανταλλάγματα.
Η ουκρανική πρόταση μπορεί να είναι πρακτικά ελκυστική για τη διεθνή ναυτιλία και για χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής που εξαρτώνται από τις εξαγωγές σιτηρών της περιοχής.
Από τη σκοπιά της Μόσχας, όμως, μια αποσπασματική συμφωνία κινδυνεύει να αντιμετωπίσει το σύμπτωμα και όχι την αιτία.
Το ρωσικό μήνυμα είναι επομένως σαφές: όχι σε μια προσωρινή ανάπαυλα που θα αφήσει ανέπαφες τις στρατιωτικές, πολιτικές και εδαφικές διαφωνίες και θα μπορούσε να επιτρέψει στην Ουκρανία να ανασυνταχθεί.
Η Μόσχα δηλώνει ότι επιδιώκει συμφωνία που θα κλείσει τον πόλεμο σε μόνιμη βάση και όχι μια παύση η οποία απλώς θα προετοιμάσει τον επόμενο γύρο της σύγκρουσης.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών