«Έχουμε αποθέματα πλούτου που δεν παράγει εισόδημα. Περιουσία που δεν αξιοποιείται. Επιχειρήσεις που δεν μπορούν να αναπτυχθούν», τόνισε ο Α. Σαμαράς
Σφοδρή κριτική άσκησε στην κυβέρνηση Μητσοτάκη ο Αντώνης Σαμαράς, τονίζοντας ότι το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας δεν είναι η έλλειψη πόρων ή δυνατοτήτων, αλλά η αδυναμία αξιοποίησής τους.
«Η Ελλάδα είναι - δυνητικά τουλάχιστον - πλούσια χώρα. Απλώς δεν το ξέρουμε», είπε χαρακτηριστικά και τόνισε ότι η χώρα διαθέτει σημαντικό πλούτο, περιουσιακά στοιχεία και ανθρώπινο δυναμικό που παραμένουν όμως σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητα.
Μάλιστα, ο πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, μιλώντας στο 5ο Οικονομικό Συνέδριο της «Ναυτεμπορικής» παρουσίασε τη δική του πρόταση για τη «νέα αρχιτεκτονική της ελληνικής οικονομίας» εστιάζοντας σε 7 πεδία.
Υποστήριξε ότι το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας δεν είναι η έλλειψη πόρων ή δυνατοτήτων, αλλά η αδυναμία αξιοποίησής τους, αλλά και πως κεντρικό ζητούμενο είναι η αλλαγή προτεραιοτήτων, ώστε η οικονομική πολιτική να μην περιορίζεται στο τι μπορεί να διανείμει από το εισόδημα που ήδη παράγεται, αλλά να επικεντρώνεται στον πλούτο που παραμένει ανενεργός.
«Η Ελλάδα πρέπει επειγόντως να απελευθερώσει τον πλούτο που ήδη διαθέτει», είπε χαρακτηριστικά, συνδέοντας αυτή την επιλογή με τη δημιουργία μιας πιο παραγωγικής, ανταγωνιστικής και δίκαιης οικονομίας που θα δίνει στους πολίτες τη δυνατότητα να δημιουργούν και να παραμένουν στον τόπο τους.
Βολές κατά της ασκούμενης κυβερνητικής πολιτικής
Ο Αντώνης Σαμαράς άσκησε σφοδρή κριτική σε πτυχές της οικονομικής πολιτικής, δίνοντας έμφαση στην υπερχρέωση, την περιορισμένη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων, το ενεργειακό κόστος, τη στεγαστική κρίση και την υποχώρηση της πρωτογενούς παραγωγής.
Υποστήριξε ότι η οικονομική πολιτική δεν μπορεί πλέον να περιορίζεται στη διαχείριση των υφιστάμενων οικονομικών μεγεθών, όπως το ΑΕΠ, ο πληθωρισμός, τα ελλείμματα και το δημόσιο χρέος, αλλά πρέπει να επικεντρωθεί στην απελευθέρωση των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας.
Υπογράμμισε πως η Ελλάδα διαθέτει σημαντικό πλούτο, περιουσιακά στοιχεία και ανθρώπινο δυναμικό που παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητα.
Όπως είπε ο πρώην πρωθυπουργός, «έχουμε αποθέματα πλούτου που δεν παράγει εισόδημα. Περιουσία που δεν αξιοποιείται. Επιχειρήσεις που δεν μπορούν να αναπτυχθούν», σημειώνοντας ότι βασικό ζητούμενο είναι η μετάβαση «από τη διαχείριση των οικονομικών ροών στην απελευθέρωση των παραγωγικών αποθεμάτων της χώρας».
Χρέη σε Εφορία και ασφαλιστικά ταμεία
Μίλησε για υπέρογκα χρέη προς την Εφορία και τα ασφαλιστικά ταμείακαι μάλιστα, επικαλέστηκε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία περίπου 1,66 εκατ. ΑΦΜ βρίσκονταν στο τέλος του 2025 υπό μέτρα αναγκαστικής είσπραξης, ενώ οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την ΑΑΔΕ ξεπερνούσαν τα 114 δισ. ευρώ και προς τον ΕΦΚΑ τα 52 δισ. ευρώ.
Ο Α. Σαμαράς πρότεινε ριζική αναδιάρθρωση των οφειλών, με περιορισμό των υπερβολικών προσαυξήσεων και των τόκων, αλλά και ουσιαστικό «κούρεμα», ώστε να καταστούν βιώσιμες.
Εκτίμησε ότι από τα 114 δισ. ευρώ των οφειλών προς την Εφορία θα μπορούσαν να ανακτηθούν 35 δισ. σε βάθος 10ετίας, αποφέροντας περίπου 3,5 δισ. ευρώ ετησίως στα δημόσια ταμεία.
«Δεν πρόκειται για επιβράβευση των ασυνεπών. Πρόκειται για την αποκατάσταση της οικονομικής τους δυνατότητας να γίνουν συνεπείς», ξεκαθάρισε.
Κόκκινα δάνεια
Για το ζήτημα των «κόκκινων» δανείων και της ιδιωτικής περιουσίας, υποστήριξε ότι ακίνητα και επιχειρήσεις παραμένουν δεσμευμένα εξαιτίας οφειλών που δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν με τους σημερινούς όρους.
Ο πρώην πρωθυπουργός πρότεινε βαθύτερη αναδιάρθρωση των μη βιώσιμων χρεών, διαγραφή συσσωρευμένων επιβαρύνσεων και μακροχρόνια αποπληρωμή με λογικά επιτόκια, ώστε να απελευθερωθεί ρευστότητα στην πραγματική οικονομία. Άσκησε δε, κριτική στη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, επισημαίνοντας την αντίφαση ότι οι φορολογούμενοι που στήριξαν την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην πρόσβαση στη χρηματοδότηση.
Τράπεζες
Για τις τράπεζες πρότεινε τη δημιουργία ενός Ταμείου Παραγωγικής Χρηματοδότησης, στο οποίο θα κατευθύνεται, μέσω ειδικού θεσμικού μηχανισμού, το ποσό που αντιστοιχεί στον αναβαλλόμενο φόρο πριν από τη διανομή μερισμάτων.
Το Ταμείο, όπως εξήγησε, θα χρηματοδοτεί μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αγροτικές εκμεταλλεύσεις και επενδύσεις εκσυγχρονισμού, με προτεραιότητα σε επιχειρήσεις που μπορούν να παράγουν, να εξάγουν και να δημιουργούν θέσεις εργασίας.
Σύμφωνα με τον κ.Σαμαρά, η τραπεζική χρηματοδότηση της ιδιωτικής οικονομίας παραμένει χαμηλότερη από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ περιορισμένο μέρος των δανείων κατευθύνεται στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Στεγαστικό
Εστιάζοντας στη στεγαστική κρίση, την συνέδεσε με την ύπαρξη εκατοντάδων χιλιάδων κλειστών ή αναξιοποίητων κατοικιών.
Πρότεινε, αντί της συνεχούς επέκτασης της οικοδομικής δραστηριότητας και της αύξησης της πυκνότητας δόμησης, φορολογικά κίνητρα για την επαναφορά των κλειστών ακινήτων στην αγορά, απλούστευση των διαδικασιών και αντιμετώπιση των θεσμικών εκκρεμοτήτων που εμποδίζουν την αξιοποίησή τους.
Όπως είπε, «είναι ταχύτερο, οικονομικότερο και κοινωνικά δικαιότερο να αξιοποιήσουμε ένα υπάρχον απόθεμα κατοικιών, παρά να προσπαθούμε κάθε φορά να καλύψουμε το έλλειμμα στέγης τσιμεντώνοντας τα πάντα».
Επιπλέον, συνέδεσε την αντιμετώπιση του στεγαστικού με το δημογραφικό, υποστηρίζοντας ότι η εξασφάλιση προσιτής κατοικίας αποτελεί προϋπόθεση για να μπορέσουν τα νέα ζευγάρια να δημιουργήσουν οικογένεια.
Πρωτογενής τομέας
Συνεχίζοντας με τον πρωτογενή τομέα, μίλησε για υποχώρηση της αγροτικής δραστηριότητας, κατακερματισμό των εκτάσεων και τη γήρανση του αγροτικού πληθυσμού, προειδοποιώντας ότι «η περιφέρεια πεθαίνει».
Κατά τον ίδιο, δεν αρκούν οι επιδοτήσεις για τη στήριξη των αγροτών.
Πρότεινε τη δημιουργία μεγαλύτερων και ανταγωνιστικότερων παραγωγικών σχημάτων, με κοινή διαχείριση γης, σύγχρονο εξοπλισμό, συμβολαιακή γεωργία, καθετοποιημένες μονάδες και χαμηλότερο ενεργειακό κόστος.
Επικαλέστηκε, ως παράδειγμα, τα επενδυτικά σχέδια της Γαλλίας στον αγροδιατροφικό τομέα, συνολικού ύψους περίπου 8,7 δισ. ευρώ, επισημαίνοντας ότι η επισιτιστική επάρκεια και η διατροφική ασφάλεια βρίσκονται στο επίκεντρο της οικονομικής πολιτικής άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
«Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τη γεωργία ως στρατηγικό παραγωγικό τομέα και όχι ως διαρκές πρόβλημα προς επιδότηση», είπε.
Ενέργεια
Στον τομέα της ενέργειας άσκησε κριτική στον σχεδιασμό του ενεργειακού συστήματος, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα επένδυσε στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) χωρίς να αναπτύξει επαρκώς τις υποδομές αποθήκευσης.
Πρότεινε συνδυασμό ενεργειακών πηγών, συμπεριλαμβανομένου του λιγνίτη, ανάπτυξη μπαταριών, υδροηλεκτρικών έργων και ολοκλήρωση εκκρεμών υποδομών, όπως η Μεσοχώρα και οι Συκιές.
Ακόμη, πρότεινε την ενεργειακή αξιοποίηση απορριμμάτων και αγροτικών αποβλήτων, υποστηρίζοντας ότι η ενεργειακή πολιτική δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως περιβαλλοντική πολιτική.
«Είναι πολιτική παραγωγής, βιομηχανίας και εθνικής ανταγωνιστικότητας», τόνισε, συνδέοντας τη μείωση του ενεργειακού κόστους με την ανακούφιση νοικοκυριών και επιχειρήσεων, αλλά και με την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας.
Αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας
Τέλος, ανέδειξε την αξιοποίοηση της δημόσιας περιουσίας, προτείνοντας τη δημιουργία ενός οργανωμένου εθνικού επενδυτικού αποθέματος, το οποίο θα μπορούσε σταδιακά να αποτελέσει τη βάση ενός κρατικού επενδυτικού ταμείου (Sovereign Fund).
Ο Α. Σαμαράς υποστήριξε ότι τα δημόσια ακίνητα και περιουσιακά στοιχεία δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα περιστασιακής εκποίησης, αλλά ως κεφάλαιο που θα παράγει εισόδημα και υπεραξίες που θα επιστρέφουν στην οικονομία μέσω επενδύσεων.
Δεν παρέλειψε να αναφερθεί στις δυνατότητες αξιοποίησης των σχετικών εσόδων για την ταχύτερη αποπληρωμή του χρέους, την ανάπτυξη υποδομών, την άμυνα και τη στήριξη της οικογένειας.
Καταλήγοντας ο Α.Σαμαράς τόνισε ότι τα παραπάνω 7 πεδία δεν αποτελούν αποσπασματικές παρεμβάσεις, αλλά συνθέτουν ένα αλληλοσυνδεόμενο παραγωγικό σχέδιο, στο οποίο η απελευθέρωση της ιδιωτικής περιουσίας, η χρηματοδότηση των επιχειρήσεων, η αξιοποίηση της αγροτικής γης, η φθηνότερη ενέργεια και η δημόσια περιουσία μπορούν να δημιουργήσουν έναν νέο κύκλο ανάπτυξης.
«Πραγματική ελεύθερη οικονομία δεν σημαίνει να αφήνουμε την αγορά στα χέρια των ισχυρότερων», είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η φιλελεύθερη πολιτική πρέπει να εξασφαλίζει πραγματικό ανταγωνισμό, να περιορίζει τη γραφειοκρατία και το κόστος ενέργειας και χρηματοδότησης και να δημιουργεί ευκαιρίες για όλους.
www.bankingnews.gr
«Η Ελλάδα είναι - δυνητικά τουλάχιστον - πλούσια χώρα. Απλώς δεν το ξέρουμε», είπε χαρακτηριστικά και τόνισε ότι η χώρα διαθέτει σημαντικό πλούτο, περιουσιακά στοιχεία και ανθρώπινο δυναμικό που παραμένουν όμως σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητα.
Μάλιστα, ο πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, μιλώντας στο 5ο Οικονομικό Συνέδριο της «Ναυτεμπορικής» παρουσίασε τη δική του πρόταση για τη «νέα αρχιτεκτονική της ελληνικής οικονομίας» εστιάζοντας σε 7 πεδία.
Υποστήριξε ότι το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας δεν είναι η έλλειψη πόρων ή δυνατοτήτων, αλλά η αδυναμία αξιοποίησής τους, αλλά και πως κεντρικό ζητούμενο είναι η αλλαγή προτεραιοτήτων, ώστε η οικονομική πολιτική να μην περιορίζεται στο τι μπορεί να διανείμει από το εισόδημα που ήδη παράγεται, αλλά να επικεντρώνεται στον πλούτο που παραμένει ανενεργός.
«Η Ελλάδα πρέπει επειγόντως να απελευθερώσει τον πλούτο που ήδη διαθέτει», είπε χαρακτηριστικά, συνδέοντας αυτή την επιλογή με τη δημιουργία μιας πιο παραγωγικής, ανταγωνιστικής και δίκαιης οικονομίας που θα δίνει στους πολίτες τη δυνατότητα να δημιουργούν και να παραμένουν στον τόπο τους.
Βολές κατά της ασκούμενης κυβερνητικής πολιτικής
Ο Αντώνης Σαμαράς άσκησε σφοδρή κριτική σε πτυχές της οικονομικής πολιτικής, δίνοντας έμφαση στην υπερχρέωση, την περιορισμένη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων, το ενεργειακό κόστος, τη στεγαστική κρίση και την υποχώρηση της πρωτογενούς παραγωγής.
Υποστήριξε ότι η οικονομική πολιτική δεν μπορεί πλέον να περιορίζεται στη διαχείριση των υφιστάμενων οικονομικών μεγεθών, όπως το ΑΕΠ, ο πληθωρισμός, τα ελλείμματα και το δημόσιο χρέος, αλλά πρέπει να επικεντρωθεί στην απελευθέρωση των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας.
Υπογράμμισε πως η Ελλάδα διαθέτει σημαντικό πλούτο, περιουσιακά στοιχεία και ανθρώπινο δυναμικό που παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητα.
Όπως είπε ο πρώην πρωθυπουργός, «έχουμε αποθέματα πλούτου που δεν παράγει εισόδημα. Περιουσία που δεν αξιοποιείται. Επιχειρήσεις που δεν μπορούν να αναπτυχθούν», σημειώνοντας ότι βασικό ζητούμενο είναι η μετάβαση «από τη διαχείριση των οικονομικών ροών στην απελευθέρωση των παραγωγικών αποθεμάτων της χώρας».
Χρέη σε Εφορία και ασφαλιστικά ταμεία
Μίλησε για υπέρογκα χρέη προς την Εφορία και τα ασφαλιστικά ταμείακαι μάλιστα, επικαλέστηκε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία περίπου 1,66 εκατ. ΑΦΜ βρίσκονταν στο τέλος του 2025 υπό μέτρα αναγκαστικής είσπραξης, ενώ οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την ΑΑΔΕ ξεπερνούσαν τα 114 δισ. ευρώ και προς τον ΕΦΚΑ τα 52 δισ. ευρώ.
Ο Α. Σαμαράς πρότεινε ριζική αναδιάρθρωση των οφειλών, με περιορισμό των υπερβολικών προσαυξήσεων και των τόκων, αλλά και ουσιαστικό «κούρεμα», ώστε να καταστούν βιώσιμες.
Εκτίμησε ότι από τα 114 δισ. ευρώ των οφειλών προς την Εφορία θα μπορούσαν να ανακτηθούν 35 δισ. σε βάθος 10ετίας, αποφέροντας περίπου 3,5 δισ. ευρώ ετησίως στα δημόσια ταμεία.
«Δεν πρόκειται για επιβράβευση των ασυνεπών. Πρόκειται για την αποκατάσταση της οικονομικής τους δυνατότητας να γίνουν συνεπείς», ξεκαθάρισε.
Κόκκινα δάνεια
Για το ζήτημα των «κόκκινων» δανείων και της ιδιωτικής περιουσίας, υποστήριξε ότι ακίνητα και επιχειρήσεις παραμένουν δεσμευμένα εξαιτίας οφειλών που δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν με τους σημερινούς όρους.
Ο πρώην πρωθυπουργός πρότεινε βαθύτερη αναδιάρθρωση των μη βιώσιμων χρεών, διαγραφή συσσωρευμένων επιβαρύνσεων και μακροχρόνια αποπληρωμή με λογικά επιτόκια, ώστε να απελευθερωθεί ρευστότητα στην πραγματική οικονομία. Άσκησε δε, κριτική στη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, επισημαίνοντας την αντίφαση ότι οι φορολογούμενοι που στήριξαν την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην πρόσβαση στη χρηματοδότηση.
Τράπεζες
Για τις τράπεζες πρότεινε τη δημιουργία ενός Ταμείου Παραγωγικής Χρηματοδότησης, στο οποίο θα κατευθύνεται, μέσω ειδικού θεσμικού μηχανισμού, το ποσό που αντιστοιχεί στον αναβαλλόμενο φόρο πριν από τη διανομή μερισμάτων.
Το Ταμείο, όπως εξήγησε, θα χρηματοδοτεί μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αγροτικές εκμεταλλεύσεις και επενδύσεις εκσυγχρονισμού, με προτεραιότητα σε επιχειρήσεις που μπορούν να παράγουν, να εξάγουν και να δημιουργούν θέσεις εργασίας.
Σύμφωνα με τον κ.Σαμαρά, η τραπεζική χρηματοδότηση της ιδιωτικής οικονομίας παραμένει χαμηλότερη από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ περιορισμένο μέρος των δανείων κατευθύνεται στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Στεγαστικό
Εστιάζοντας στη στεγαστική κρίση, την συνέδεσε με την ύπαρξη εκατοντάδων χιλιάδων κλειστών ή αναξιοποίητων κατοικιών.
Πρότεινε, αντί της συνεχούς επέκτασης της οικοδομικής δραστηριότητας και της αύξησης της πυκνότητας δόμησης, φορολογικά κίνητρα για την επαναφορά των κλειστών ακινήτων στην αγορά, απλούστευση των διαδικασιών και αντιμετώπιση των θεσμικών εκκρεμοτήτων που εμποδίζουν την αξιοποίησή τους.
Όπως είπε, «είναι ταχύτερο, οικονομικότερο και κοινωνικά δικαιότερο να αξιοποιήσουμε ένα υπάρχον απόθεμα κατοικιών, παρά να προσπαθούμε κάθε φορά να καλύψουμε το έλλειμμα στέγης τσιμεντώνοντας τα πάντα».
Επιπλέον, συνέδεσε την αντιμετώπιση του στεγαστικού με το δημογραφικό, υποστηρίζοντας ότι η εξασφάλιση προσιτής κατοικίας αποτελεί προϋπόθεση για να μπορέσουν τα νέα ζευγάρια να δημιουργήσουν οικογένεια.
Πρωτογενής τομέας
Συνεχίζοντας με τον πρωτογενή τομέα, μίλησε για υποχώρηση της αγροτικής δραστηριότητας, κατακερματισμό των εκτάσεων και τη γήρανση του αγροτικού πληθυσμού, προειδοποιώντας ότι «η περιφέρεια πεθαίνει».
Κατά τον ίδιο, δεν αρκούν οι επιδοτήσεις για τη στήριξη των αγροτών.
Πρότεινε τη δημιουργία μεγαλύτερων και ανταγωνιστικότερων παραγωγικών σχημάτων, με κοινή διαχείριση γης, σύγχρονο εξοπλισμό, συμβολαιακή γεωργία, καθετοποιημένες μονάδες και χαμηλότερο ενεργειακό κόστος.
Επικαλέστηκε, ως παράδειγμα, τα επενδυτικά σχέδια της Γαλλίας στον αγροδιατροφικό τομέα, συνολικού ύψους περίπου 8,7 δισ. ευρώ, επισημαίνοντας ότι η επισιτιστική επάρκεια και η διατροφική ασφάλεια βρίσκονται στο επίκεντρο της οικονομικής πολιτικής άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
«Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τη γεωργία ως στρατηγικό παραγωγικό τομέα και όχι ως διαρκές πρόβλημα προς επιδότηση», είπε.
Ενέργεια
Στον τομέα της ενέργειας άσκησε κριτική στον σχεδιασμό του ενεργειακού συστήματος, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα επένδυσε στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) χωρίς να αναπτύξει επαρκώς τις υποδομές αποθήκευσης.
Πρότεινε συνδυασμό ενεργειακών πηγών, συμπεριλαμβανομένου του λιγνίτη, ανάπτυξη μπαταριών, υδροηλεκτρικών έργων και ολοκλήρωση εκκρεμών υποδομών, όπως η Μεσοχώρα και οι Συκιές.
Ακόμη, πρότεινε την ενεργειακή αξιοποίηση απορριμμάτων και αγροτικών αποβλήτων, υποστηρίζοντας ότι η ενεργειακή πολιτική δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως περιβαλλοντική πολιτική.
«Είναι πολιτική παραγωγής, βιομηχανίας και εθνικής ανταγωνιστικότητας», τόνισε, συνδέοντας τη μείωση του ενεργειακού κόστους με την ανακούφιση νοικοκυριών και επιχειρήσεων, αλλά και με την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας.
Αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας
Τέλος, ανέδειξε την αξιοποίοηση της δημόσιας περιουσίας, προτείνοντας τη δημιουργία ενός οργανωμένου εθνικού επενδυτικού αποθέματος, το οποίο θα μπορούσε σταδιακά να αποτελέσει τη βάση ενός κρατικού επενδυτικού ταμείου (Sovereign Fund).
Ο Α. Σαμαράς υποστήριξε ότι τα δημόσια ακίνητα και περιουσιακά στοιχεία δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα περιστασιακής εκποίησης, αλλά ως κεφάλαιο που θα παράγει εισόδημα και υπεραξίες που θα επιστρέφουν στην οικονομία μέσω επενδύσεων.
Δεν παρέλειψε να αναφερθεί στις δυνατότητες αξιοποίησης των σχετικών εσόδων για την ταχύτερη αποπληρωμή του χρέους, την ανάπτυξη υποδομών, την άμυνα και τη στήριξη της οικογένειας.
Καταλήγοντας ο Α.Σαμαράς τόνισε ότι τα παραπάνω 7 πεδία δεν αποτελούν αποσπασματικές παρεμβάσεις, αλλά συνθέτουν ένα αλληλοσυνδεόμενο παραγωγικό σχέδιο, στο οποίο η απελευθέρωση της ιδιωτικής περιουσίας, η χρηματοδότηση των επιχειρήσεων, η αξιοποίηση της αγροτικής γης, η φθηνότερη ενέργεια και η δημόσια περιουσία μπορούν να δημιουργήσουν έναν νέο κύκλο ανάπτυξης.
«Πραγματική ελεύθερη οικονομία δεν σημαίνει να αφήνουμε την αγορά στα χέρια των ισχυρότερων», είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η φιλελεύθερη πολιτική πρέπει να εξασφαλίζει πραγματικό ανταγωνισμό, να περιορίζει τη γραφειοκρατία και το κόστος ενέργειας και χρηματοδότησης και να δημιουργεί ευκαιρίες για όλους.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών