Ο Νίκος Ανδρουλάκης φαίνεται να επενδύει στη διεύρυνση ως βασικό εργαλείο ενίσχυσης του ΠΑΣΟΚ, με στρατηγικό στόχο να εμφανιστεί ως ο αντίπαλος που μπορεί να επικρατήσει του Αλέξη Τσίπρα
Κάποτε το ΠΑΣΟΚ είχε ιδεολογικές γραμμές, πολιτική μνήμη και σαφείς κανόνες για το ποιος μπορούσε να εκπροσωπεί την παράταξη.
Σήμερα, η εικόνα που διαμορφώνεται στη Χαριλάου Τρικούπη παραπέμπει όλο και περισσότερο σε έναν πολιτικό σταθμό μετεπιβίβασης, όπου γίνεται δεκτός σχεδόν όποιος αναζητά νέα κομματική στέγη.
Αρκεί να διαθέτει κοινοβουλευτική έδρα ή να μπορεί να προσθέσει έναν ακόμη αριθμό στη δύναμη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Το ερώτημα είναι πλέον αμείλικτο: το ΠΑΣΟΚ διευρύνεται ή μετατρέπεται σε κόμμα γυρολόγων, χωρίς ιδεολογικό φραγμό και χωρίς απαίτηση πολιτικής αυτοκριτικής;
Από τον Τσίπρα και τον Κασσελάκη στη Χαριλάου Τρικούπη
Η λίστα των προσώπων που προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ μεγαλώνει.
Η Νίνα Κασιμάτη, ο Ευάγγελος Αποστολάκης, η Ράνια Θρασκιά, ο Πέτρος Παππάς, ο Αλέξανδρος Αυλωνίτης και η Μυρτώ Κοροβέση βρίσκονται πλέον στην κοινοβουλευτική δύναμη του ΠΑΣΟΚ, ενώ ο Μιχάλης Χουρδάκης προσθέτει ακόμη μία διαφορετική πολιτική διαδρομή.
Στο κάδρο των πιθανών επόμενων προσθηκών βρίσκονται η Θεοδώρα Τζάκρη, η Γιώτα Πούλου και ο Αλέξης Χαρίτσης, ενώ τα σενάρια για τον Χρήστο Σπίρτζη επιμένουν.
Πρόκειται για πρόσωπα που έχουν συνδεθεί με διαφορετικές φάσεις και εσωκομματικές ισορροπίες του ΣΥΡΙΖΑ: από την περίοδο του Αλέξη Τσίπρα, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου μέχρι την εποχή του Στέφανου Κασσελάκη. Άλλοι στήριξαν πολιτικές επιλογές, άλλοι ακολούθησαν διαφορετικές στρατηγικές και κάποιοι βρέθηκαν σε ανοιχτή σύγκρουση με την παλιά τους παράταξη.
Τώρα, αρκετοί από αυτούς εμφανίζονται ως εν δυνάμει συνοδοιπόροι του Νίκου Ανδρουλάκη.
Από τις βαριές κουβέντες στην πρώτη γραμμή
Εκεί βρίσκεται και η μεγαλύτερη αντίφαση.
Στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν στελέχη και ψηφοφόροι που δεν έχουν ξεχάσει τις δημόσιες επιθέσεις, τους χαρακτηρισμούς και την απαξίωση που κατά καιρούς δέχθηκε η παράταξη και η ηγεσία της από πρόσωπα τα οποία σήμερα συζητούν την επιστροφή τους.
Η περίπτωση της Νίνας Κασιμάτη, με τις παλαιότερες σκληρές τοποθετήσεις της για στελέχη του ΠΑΣΟΚ, είναι ενδεικτική.
Το ίδιο ισχύει για πολιτικές διαδρομές που συνδέθηκαν με τη στήριξη του Τσίπρα ή του Κασσελάκη και στη συνέχεια με την αναζήτηση νέας κομματικής στέγης.
Και όμως, αντί να προηγηθούν εξηγήσεις, αυτοκριτική και μια σαφής αναγνώριση των προηγούμενων συγκρούσεων, η συζήτηση επικεντρώνεται στο πόσες έδρες θα προστεθούν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Οι χθεσινές πολιτικές αντιπαραθέσεις μοιάζουν να παραγράφονται και όσοι μέχρι πρότινος βρίσκονταν απέναντι μπορεί αύριο να βρεθούν στην πρώτη γραμμή.
Ο στόχος του Ανδρουλάκη και το τίμημα για την παράταξη
Ο Νίκος Ανδρουλάκης φαίνεται να επενδύει στη διεύρυνση ως βασικό εργαλείο ενίσχυσης του ΠΑΣΟΚ, με στρατηγικό στόχο να εμφανιστεί ως ο αντίπαλος που μπορεί να επικρατήσει του Αλέξη Τσίπρα, ακόμη και με μία ψήφο διαφορά.
Όμως, στην πολιτική δεν μετρούν μόνο οι αριθμοί.
Μετρά και το μήνυμα που εκπέμπει ένα κόμμα προς εκείνους που έμειναν σε αυτό όταν οι δημοσκοπήσεις κατέρρεαν, όταν η παράταξη δεχόταν χλεύη και όταν τα μνημονιακά χρόνια άφηναν βαθιές πληγές.
Αυτοί οι άνθρωποι καλούνται σήμερα να αποδεχθούν ότι πρόσωπα που τους επιτέθηκαν, που στήριξαν άλλους πολιτικούς αρχηγούς ή που ακολούθησαν διαφορετικές κομματικές διαδρομές μπορούν να επιστρέφουν χωρίς ουσιαστικό πολιτικό απολογισμό.
Και εύλογα αναρωτιούνται ποια είναι τελικά η θέση όσων κράτησαν το ΠΑΣΟΚ όρθιο στα δύσκολα.
Θυμίζω, βέβαια, ότι όλοι οι παραπάνω έχουν ένα κοινό το οποίο κάποιοι δεν θέλουν να αναφέρεται.
Ο ίδιος ο Τσίπρας τους άφησε ακάλεστους διότι πήγαν με τον Κασσελάκη και αμφισβήτησαν την προεδρία του στον ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Τσίπρας δεν τους πήρε στην ΕΛ.Α.Σ. και τώρα βρήκαν πόρτα και μπήκαν…
Μαξιμιλιανός
www.bankingnews.gr
Σήμερα, η εικόνα που διαμορφώνεται στη Χαριλάου Τρικούπη παραπέμπει όλο και περισσότερο σε έναν πολιτικό σταθμό μετεπιβίβασης, όπου γίνεται δεκτός σχεδόν όποιος αναζητά νέα κομματική στέγη.
Αρκεί να διαθέτει κοινοβουλευτική έδρα ή να μπορεί να προσθέσει έναν ακόμη αριθμό στη δύναμη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Το ερώτημα είναι πλέον αμείλικτο: το ΠΑΣΟΚ διευρύνεται ή μετατρέπεται σε κόμμα γυρολόγων, χωρίς ιδεολογικό φραγμό και χωρίς απαίτηση πολιτικής αυτοκριτικής;
Από τον Τσίπρα και τον Κασσελάκη στη Χαριλάου Τρικούπη
Η λίστα των προσώπων που προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ μεγαλώνει.
Η Νίνα Κασιμάτη, ο Ευάγγελος Αποστολάκης, η Ράνια Θρασκιά, ο Πέτρος Παππάς, ο Αλέξανδρος Αυλωνίτης και η Μυρτώ Κοροβέση βρίσκονται πλέον στην κοινοβουλευτική δύναμη του ΠΑΣΟΚ, ενώ ο Μιχάλης Χουρδάκης προσθέτει ακόμη μία διαφορετική πολιτική διαδρομή.
Στο κάδρο των πιθανών επόμενων προσθηκών βρίσκονται η Θεοδώρα Τζάκρη, η Γιώτα Πούλου και ο Αλέξης Χαρίτσης, ενώ τα σενάρια για τον Χρήστο Σπίρτζη επιμένουν.
Πρόκειται για πρόσωπα που έχουν συνδεθεί με διαφορετικές φάσεις και εσωκομματικές ισορροπίες του ΣΥΡΙΖΑ: από την περίοδο του Αλέξη Τσίπρα, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου μέχρι την εποχή του Στέφανου Κασσελάκη. Άλλοι στήριξαν πολιτικές επιλογές, άλλοι ακολούθησαν διαφορετικές στρατηγικές και κάποιοι βρέθηκαν σε ανοιχτή σύγκρουση με την παλιά τους παράταξη.
Τώρα, αρκετοί από αυτούς εμφανίζονται ως εν δυνάμει συνοδοιπόροι του Νίκου Ανδρουλάκη.
Από τις βαριές κουβέντες στην πρώτη γραμμή
Εκεί βρίσκεται και η μεγαλύτερη αντίφαση.
Στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν στελέχη και ψηφοφόροι που δεν έχουν ξεχάσει τις δημόσιες επιθέσεις, τους χαρακτηρισμούς και την απαξίωση που κατά καιρούς δέχθηκε η παράταξη και η ηγεσία της από πρόσωπα τα οποία σήμερα συζητούν την επιστροφή τους.
Η περίπτωση της Νίνας Κασιμάτη, με τις παλαιότερες σκληρές τοποθετήσεις της για στελέχη του ΠΑΣΟΚ, είναι ενδεικτική.
Το ίδιο ισχύει για πολιτικές διαδρομές που συνδέθηκαν με τη στήριξη του Τσίπρα ή του Κασσελάκη και στη συνέχεια με την αναζήτηση νέας κομματικής στέγης.
Και όμως, αντί να προηγηθούν εξηγήσεις, αυτοκριτική και μια σαφής αναγνώριση των προηγούμενων συγκρούσεων, η συζήτηση επικεντρώνεται στο πόσες έδρες θα προστεθούν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Οι χθεσινές πολιτικές αντιπαραθέσεις μοιάζουν να παραγράφονται και όσοι μέχρι πρότινος βρίσκονταν απέναντι μπορεί αύριο να βρεθούν στην πρώτη γραμμή.
Ο στόχος του Ανδρουλάκη και το τίμημα για την παράταξη
Ο Νίκος Ανδρουλάκης φαίνεται να επενδύει στη διεύρυνση ως βασικό εργαλείο ενίσχυσης του ΠΑΣΟΚ, με στρατηγικό στόχο να εμφανιστεί ως ο αντίπαλος που μπορεί να επικρατήσει του Αλέξη Τσίπρα, ακόμη και με μία ψήφο διαφορά.
Όμως, στην πολιτική δεν μετρούν μόνο οι αριθμοί.
Μετρά και το μήνυμα που εκπέμπει ένα κόμμα προς εκείνους που έμειναν σε αυτό όταν οι δημοσκοπήσεις κατέρρεαν, όταν η παράταξη δεχόταν χλεύη και όταν τα μνημονιακά χρόνια άφηναν βαθιές πληγές.
Αυτοί οι άνθρωποι καλούνται σήμερα να αποδεχθούν ότι πρόσωπα που τους επιτέθηκαν, που στήριξαν άλλους πολιτικούς αρχηγούς ή που ακολούθησαν διαφορετικές κομματικές διαδρομές μπορούν να επιστρέφουν χωρίς ουσιαστικό πολιτικό απολογισμό.
Και εύλογα αναρωτιούνται ποια είναι τελικά η θέση όσων κράτησαν το ΠΑΣΟΚ όρθιο στα δύσκολα.
Θυμίζω, βέβαια, ότι όλοι οι παραπάνω έχουν ένα κοινό το οποίο κάποιοι δεν θέλουν να αναφέρεται.
Ο ίδιος ο Τσίπρας τους άφησε ακάλεστους διότι πήγαν με τον Κασσελάκη και αμφισβήτησαν την προεδρία του στον ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Τσίπρας δεν τους πήρε στην ΕΛ.Α.Σ. και τώρα βρήκαν πόρτα και μπήκαν…
Μαξιμιλιανός
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών