Οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράν 1.050 με 1.430 πύραυλους Patriot και 190 με 290 πύραυλους THAAD εξαντλώντας το 61% και 82% των προπολεμικών τους αποθεμάτων αντίστοιχα - Η αναπλήρωση τους αναμένεται το 2030
(upd4) Το σενάριο της «έκπληξης του Οκτωβρίου», δηλαδή μιας στρατιωτικής επίθεσης κατά του Ιράν μέσα στον Οκτώβριο και πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, απέκλεισε και πάλι ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump.
Μάλιστα ο Trump επισήμανε πως δεν υπάρχει καμία περίπτωση να δώσει εντολή για επίθεση με πυρηνικά όπλα ή να διατάξει χερσαία εισβολή…
Και παραμένει το κρίσιμο ερώτημα, τι ακριβώς έχει στο μυαλό του όταν υποστηρίζει πως ο πόλεμος θα τελειώσει σύντομα, αμέσως μετά τις εκλογές.
Αναλυτές εκτιμούν πάντως ότι οι στρατιωτικές του επιλογές δεν είναι πολλές και ούτε του εγγυώνται τη νίκη, τη στιγμή που οι Αμερικανοί συγκεντρώνουν ολοένα και περισσότερες δυνάμεις στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.
Από την πλευρά τους οι Ιρανοί στέλνουν το δικό τους τελεσίγραφο, υποστηρίζοντας πως μια κοινωνία δεν μπορεί να παραδοθεί και να υποκύψει σε πυραύλους και βόμβες, ότι είναι έτοιμοι να προκαλέσουν καταστροφικά πλήγματα στους Αμερικανούς και στα συμφέροντα τους... ενώ διαμηνύουν ότι διατηρούν τον πλήρη έλεγχο στα Στενά του Hormuz και στις ροές πετρελαίου…, εφαρμόζοντας μάλιστα νέες επιθετικές τακτικές εναντίον των πλοίων που παραβιάζουν τους όρους και τους περιορισμούς τους…
Υπό αυτά τα δεδομένα, είναι προφανές πως κάτι δεν πάει καλά με το αφήγημα του Αμερικανού προέδρου...
Σε αδιέξοδο
Ο πόλεμος ΗΠΑ και Ιράν βρίσκεται σε αδιέξοδο.
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπέλυσαν την πρώτη επίθεση εναντίον του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, προκαλώντας τους επόμενους μήνες ιρανικά αντίποινα εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων και άλλων υποδομών σε χώρες του Κόλπου και στην Ιορδανία.
Το Ιράν έκλεισε τα Στενά του Hormuz, από τα οποία, πριν από τον πόλεμο, διερχόταν τουλάχιστον το 20% των παγκόσμιων προμηθειών αργού πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), προκαλώντας σοβαρή αναταραχή στις διεθνείς ενεργειακές αγορές.
Η τιμή του αργού πετρελαίου, που αποτελεί διεθνές σημείο αναφοράς, αυξήθηκε από περίπου 72 δολάρια το βαρέλι την παραμονή της έναρξης του πολέμου σε σχεδόν 120 δολάρια το βαρέλι νωρίτερα φέτος.
Πλέον διαμορφώνεται στα επίπεδα των 106 δολαρίων.
Η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που συμφωνήθηκε τον περασμένο Ιούνιο, κατέρρευσε εξαιτίας της διαφωνίας για τον έλεγχο των Στενών.
Έκτοτε, η Ουάσιγκτον διατηρεί ναυτικό αποκλεισμό στα νότια λιμάνια του Ιράν, ενώ η Τεχεράνη συνεχίζει να επιτίθεται σε πλοία που επιχειρούν να διασχίσουν τη θαλάσσια οδό.
Οι έμμεσες διαπραγματεύσεις μέσω Πακιστάν και Κατάρ συνεχίζονται, παράλληλα με την ανταλλαγή προτάσεων μεταξύ των δύο πλευρών.
Ωστόσο, τον περασμένο μήνα ο Trump απέρριψε την τελευταία ιρανική πρόταση για την επαναλειτουργία των Στενών.
Οι ΗΠΑ διαθέτουν «τεράστια στρατιωτική ισχύ, την οποία το Ιράν δεν μπορεί να ανταγωνιστεί», αλλά αυτή δεν έχει εξασφαλίσει τα αποτελέσματα που επιθυμεί η Ουάσιγκτον, δήλωσε ο Afzal Ashraf, πρώην ανώτερος αξιωματικός της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας (RAF), ο οποίος υπηρέτησε στο Ιράκ.
Η δύναμη των ΗΠΑ
Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν τουλάχιστον τρεις ομάδες μάχης αεροπλανοφόρων στον Περσικό Κόλπο ή καθ' οδόν προς την περιοχή.
Η ομάδα μάχης του αεροπλανοφόρου USS Theodore Roosevelt, με περίπου 7.000 ναύτες και 2.000 πεζοναύτες, κατευθύνεται προς τη Μέση Ανατολή για να ενωθεί με τα αεροπλανοφόρα που βρίσκονται ήδη εκεί.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ διατηρούν πολυάριθμα στρατιωτικά μέσα και περίπου 50.000 στρατιώτες σε διάφορες βάσεις χωρών της Μέσης Ανατολής.
Ποιες είναι οι στρατιωτικές επιλογές του Trump;
Βάσει αυτών των δεδομένων, αλλά και των δηλώσεων του Trump ότι ο πόλεμος θα τελειώσει σύντομα μετά τις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου στις ΗΠΑ καθώς και ότι δεν πρόκειται να δώσει εντολή για χρήση πυρηνικών όπλων κατά του Ιράν ούτε να διατάξει μια χερσαία εισβολή, αναλυτές προσπαθούν να σκιαγραφήσουν ποιες είναι οι στρατιωτικές επιλογές που εξετάζει ο Αμερικανός πρόεδρος.
Όπως υποστηρίζουν, δεν του έχουν απομείνει και πολλές εναλλακτικές.
Συγκεκριμένα:
1. Συνέχιση της ασφυκτικής πίεσης στο Ιράν
Ο αμερικανικός ναυτικός αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών και η συνοδεία εμπορικών πλοίων από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ κατά τη διέλευσή τους από τα Στενά του Hormuz αποτελούν την υφιστάμενη στρατηγική, την οποία η Ουάσιγκτον μπορεί να συνεχίσει.
Αυτό είναι το πιθανότερο σενάριο, σύμφωνα με τον Patrick Bury, αναπληρωτή καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Bath και πρώην αναλυτή ερευνών του ΝΑΤΟ.
Πριν από την έναρξη του πολέμου, από τα Στενά του Hormuz διέρχονταν καθημερινά περίπου 125 μεγάλα εμπορικά πλοία, μεταφέροντας κατά μέσο όρο 17,1 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.
Η κίνηση αυτή κατέρρευσε μετά το κλείσιμο των Στενών τον Μάρτιο.
Τις τελευταίες εβδομάδες, χάρη στη συνοδεία του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού, οι ροές πετρελαίου από τις χώρες του Κόλπου μέσω του Hormuz - εξαιρουμένου του Ιράν - είχαν ανακάμψει τον Σεπτέμβριο σε επίπεδα άνω του 81% εκείνων που καταγράφονταν πριν από τον πόλεμο, σύμφωνα με την εταιρεία παρακολούθησης θαλάσσιων μεταφορών Kpler.
Ωστόσο, η ανάκαμψη αυτή έχει πλέον αντιστραφεί, καθώς το Ιράν έχει εντείνει τις επιθέσεις εναντίον πλοίων στα Στενά.
Σύμφωνα με την Kpler, στις 11 Οκτωβρίου μεταφέρθηκαν μέσω της συγκεκριμένης θαλάσσιας οδού μόλις 2,9 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου, η χαμηλότερη ποσότητα που καταγράφηκε αυτόν τον μήνα.
Η Ουάσιγκτον επιχειρεί να διατηρήσει περιπολίες και επιτήρηση στη νοτιοδυτική πλευρά των Στενών, «σε βαθμό που να παρέχει στα πλοία κάποια προστασία ώστε να μπορούν να εξέλθουν», εξήγησε ο Bury.
Όλο και περισσότερο, τα drones αναλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής πληροφοριών και της πραγματοποίησης επιθέσεων, καθώς αποτελούν οικονομικότερη επιλογή από τη διατήρηση επανδρωμένων αεροσκαφών σε πολύωρες αποστολές.
«Θα έλεγα ότι έχει αποδειχθεί ως έναν βαθμό αποτελεσματικό», σημείωσε.
Πρόσθεσε ότι οι υψηλές τιμές του πετρελαίου και τα πρόσθετα οικονομικά κίνητρα για τα πληρώματα κάνουν ορισμένους να αποδέχονται τον κίνδυνο.
Ωστόσο, το Ιράν έχει πλέον αλλάξει τακτική.
Το βρετανικό Κέντρο Ναυτιλιακών Εμπορικών Επιχειρήσεων (UKMTO) κατέγραψε 15 επιθέσεις εναντίον πλοίων από τις 6 έως τις 14 Οκτωβρίου.
Το Ιράν φαίνεται καλά προετοιμασμένο, σύμφωνα με τον Bury, ο οποίος επισήμανε την «ασυμμετρία του κόστους».
Όπως εξήγησε, χάρη στη γεωγραφική του θέση, το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει ένα σημαντικό αρχικό πλεονέκτημα.
2. Επανέναρξη αεροπορικών και πυραυλικών επιθέσεων
Μια δεύτερη επιλογή είναι η επανέναρξη των αεροπορικών βομβαρδισμών και των πυραυλικών επιθέσεων.
Ο Trump έχει δηλώσει ότι ενδέχεται να είναι «δυνατή» η εντατικοποίηση των βομβαρδισμών μετά τις εκλογές, χωρίς ωστόσο να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.
Εάν η κατάσταση κλιμακωθεί, ο Bury εκτιμά ότι θα ακολουθήσουν «περαιτέρω πλήγματα σε σχετικά περιορισμένα κύματα», εναντίον στόχων στις ιρανικές ακτές αλλά και βαθύτερα στο εσωτερικό της χώρας.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον Ashraf, μια νέα στρατιωτική εκστρατεία θα μπορούσε να επιτύχει «στην πραγματικότητα πολύ λιγότερα» από τα πλήγματα που πραγματοποιήθηκαν νωρίτερα φέτος, καθώς το Ιράν έχει προσαρμοστεί στις συνθήκες του πολέμου.
«Διαθέτουν λιγότερα όπλα, αλλά μπορούν να τα κρύβουν καλύτερα», εξήγησε.
Το κόστος θα ήταν επίσης υψηλό για τις ΗΠΑ, οι οποίες έχουν ήδη εξαντλήσει σημαντικό μέρος των αποθεμάτων τους σε ιδιαίτερα ακριβά αμυντικά πυραυλικά συστήματα.
Κάθε σχετικά φθηνό ιρανικό drone ή πύραυλος μπορεί να αναγκάσει τις ΗΠΑ να εκτοξεύσουν «έναν πύραυλο αναχαίτισης αξίας ενός εκατομμυρίου δολαρίων ή και περισσότερο», ανέφερε.
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεμένουν από πυραύλους για τη δική τους άμυνα», προειδοποίησε.
Επιπλέον, οι ΗΠΑ έχουν εκτοξεύσει περισσότερους από 1.000 πυραύλους cruise Tomahawk εναντίον του Ιράν κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS), η πλήρης αποκατάσταση των αποθεμάτων Tomahawk στα προπολεμικά επίπεδα θα μπορούσε να διαρκέσει έως το τέλος του 2030.
Ο Bury εκτίμησε ότι η επιστροφή στα προπολεμικά επίπεδα για βασικές κατηγορίες πυρομαχικών θα απαιτούσε «τρία έως τέσσερα χρόνια».
«Το πρόβλημα είναι ότι η επίλυση αυτού του ζητήματος απαιτεί πολύ χρόνο, ακόμη και όταν δώσεις το πράσινο φως και διαθέσεις τα χρήματα», υπογράμμισε.
Σκληρή απάντηση
Η Τεχεράνη έχει επίσης δεσμευτεί ότι θα απαντήσει ακόμη πιο σκληρά.
Τον περασμένο μήνα, ο πρόεδρος του ιρανικού Κοινοβουλίου Mohammad Bagher Ghalibaf δήλωσε ότι η εποχή των «αναλογικών απαντήσεων» έχει τελειώσει.
Σύμφωνα με τον Ashraf, η επανέναρξη των αμερικανικών επιθέσεων θα μπορούσε επίσης να στερήσει από την Ουάσιγκτον την πρόσβαση σε ορισμένες στρατιωτικές βάσεις στον Κόλπο.
Τα πρόσφατα ιρανικά αντίποινα είχαν ως στόχο την Ιορδανία, το Κουβέιτ και το Μπαχρέιν, ενώ άλλες χώρες του Κόλπου έμειναν εκτός στόχων.
Ο Ashraf εκτίμησε ότι αυτές οι χώρες ενδέχεται να έχουν καταλήξει σε κάποια συνεννόηση με την Τεχεράνη ώστε να παραμείνουν εκτός της σύγκρουσης.
Η ΜΟΑΒ, η «μητέρα όλων των βομβών»
Μέσα σε αυτό το κλίμα, έγινε γνωστό χθες Πέμπτη 15/10 ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ εξετάζει τις στρατιωτικές επιλογές του απέναντι στο Ιράν και ότι ενδέχεται να εγκρίνει ακόμη και τη χρήση της βόμβας MOAB (Massive Ordnance Air Blast), γνωστής και ως «Μητέρα Όλων των Βομβών».
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη μη πυρηνική βόμβα στο αμερικανικό οπλοστάσιο, με βάρος περίπου 9,4 τόνους (21.000 λίβρες), η οποία χρησιμοποιήθηκε τελευταία φορά το 2017 στο Αφγανιστάν.
Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, το ενδεχόμενο χρήσης της MOAB παραμένει ανοιχτό, ωστόσο το Πεντάγωνο αναμένει προεδρική εντολή.
Καθ' όλη τη διάρκεια της εβδομάδας, ο Trump χρησιμοποιεί στις δηλώσεις του διατυπώσεις που παραπέμπουν σε επικείμενες κινήσεις και στα επόμενα βήματα των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν, αν και είναι σαφές ότι εξακολουθεί να σταθμίζει τις επιλογές του, εξετάζοντας όλα τα πιθανά σενάρια.
3. Χερσαία επιχείρηση εναντίον του Ιράν
Μια αμερικανική χερσαία επιχείρηση θεωρείται εξαιρετικά απίθανη, σύμφωνα με τους ειδικούς.
Άλλωστε το σενάριο αυτό απέκλεισε και ο ίδιος ο Trump.
Ένας πιθανός στόχος θα μπορούσε να είναι το νησί Kharg, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 26 χιλιομέτρων από τις ιρανικές ακτές και διαχειρίζεται περίπου το 90% των εξαγωγών πετρελαίου της χώρας.
Ο Joseph Votel, πρώην διοικητής της Κεντρικής Διοίκησης των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων (CENTCOM), έχει δηλώσει ότι η κατάληψη του νησιού θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί με 800 έως 1.000 στρατιώτες.
Ωστόσο, σύμφωνα με το Reuters, οι δυνάμεις αυτές θα ήταν εξαιρετικά εκτεθειμένες σε πυρά από την ιρανική ενδοχώρα.
Ο Ashraf υποστήριξε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις θα μπορούσαν να εξαπολύσουν μια περιορισμένη εισβολή, πιθανότατα αφού προηγούνταν επιχειρήσεις ηλεκτρονικού πολέμου για την εξουδετέρωση των ιρανικών αμυντικών συστημάτων.
Ωστόσο, στη συνέχεια το Ιράν θα μπορούσε να επιτεθεί στο ίδιο το νησί.
«Δεν θα χρειάζονταν πολλές πληροφορίες για τον εντοπισμό των στόχων τους, από τη στιγμή που θα γνώριζαν ότι το νησί έχει καταληφθεί από αμερικανικές δυνάμεις», εξήγησε.
«Και η ανοχή στις απώλειες είναι περιορισμένη σε έναν πόλεμο που είναι ήδη ιδιαίτερα αντιδημοφιλής».
Προειδοποίησε επίσης ότι το Ιράν θα μπορούσε να απαντήσει με επιθέσεις εναντίον πετρελαϊκών υποδομών σε ολόκληρο τον Κόλπο.
Κατέληξε χαρακτηρίζοντας την κατάληψη του νησιού Kharg ως «την πιο παράλογη από τις παράλογες αποφάσεις».
4. Γενικευμένη αμερικανική εισβολή στο Ιράν
Και αυτό το ενδεχόμενο θεωρείται εξαιρετικά απίθανο.
Ο Trump έχει ουσιαστικά αποκλείσει μια χερσαία επίθεση μεγάλης κλίμακας, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio είχε δηλώσει τον Μάρτιο ότι δεν θα χρειάζονταν χερσαίες δυνάμεις για την επίτευξη των στόχων της αμερικανικής κυβέρνησης.
«Δεν νομίζω ότι πρόκειται να το κάνουν ούτως ή άλλως», δήλωσε ο Bury.
«Για να είμαι ειλικρινής, δεν νομίζω ότι μπορούν να το κάνουν», πρόσθεσε.
Γιατί έχει τόσο μεγάλη σημασία ο χρόνος;
Ο πόλεμος είναι ιδιαίτερα αντιδημοφιλής στην αμερικανική κοινή γνώμη, ενώ ο Trump βρίσκεται αντιμέτωπος με τις ενδιάμεσες εκλογές σε λίγες εβδομάδες.
Σύμφωνα με το Pew Research Center, περίπου το 65% των Αμερικανών αποδοκιμάζει τον τρόπο με τον οποίο ο Trump διαχειρίζεται τη σύγκρουση.
Ο Bury υποστήριξε ότι το σημαντικότερο ερώτημα είναι κατά πόσον οι ΗΠΑ μπορούν να ανασυγκροτήσουν τη στρατιωτική τους ισχύ μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.
«Μπορεί η Αμερική, μέσα στα επόμενα χρόνια, να ανακτήσει αυτές τις δυνατότητες ως στρατιωτική δύναμη;», διερωτήθηκε.
Όπως πρόσθεσε, το εγχείρημα αυτό θα ξεπερνούσε τη διάρκεια της προεδρικής θητείας του Trump, καθώς «και ο επόμενος πρόεδρος θα έπρεπε ούτως ή άλλως να κάνει το ίδιο».
Συναγερμός στις ΗΠΑ: Το 2030 η αποκατάσταση των αποθεμάτων Patriot και THAAD
Τα αποθέματα αντιαεροπορικών πυραύλων των ΗΠΑ έχουν μειωθεί δραματικά εξαιτίας της μεταφοράς οπλικών συστημάτων στην Ουκρανία, της χρήσης πυραύλων για την υπεράσπιση του Ισραήλ και της μαζικής κατανάλωσής τους στον πόλεμο με το Ιράν.
Η αποκατάσταση των αποθεμάτων ενδέχεται να διαρκέσει έως το 2030, σύμφωνα με δημοσίευμα του CBS News.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο στρατηγός Randy George, πρώην αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ, είχε προειδοποιήσει τον Δεκέμβριο του 2025, περίπου δύο μήνες πριν από την έναρξη του πολέμου με το Ιράν, ότι ο αμερικανικός στρατός αντιμετώπιζε σοβαρή έλλειψη πυρομαχικών αντιπυραυλικής άμυνας.
Μάλιστα, είχε εκτιμήσει ότι η κατάσταση αυτή θα συνεχιζόταν για τουλάχιστον πέντε χρόνια.
Ο υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ, Pete Hegseth, απομάκρυνε τον George από τη θέση του τον Απρίλιο του 2026, ενώ ο πόλεμος βρισκόταν ακόμη σε εξέλιξη.
Το CBS, επικαλούμενο αρκετούς Αμερικανούς αξιωματούχους, ανέφερε ότι η αξιολόγηση του George είχε συμπεριληφθεί στο ετήσιο σχέδιο του Πενταγώνου για τη διαχείριση και την κατανομή των στρατιωτικών δυνάμεων.
Σύμφωνα με την αξιολόγηση αυτή, τα αποθέματα πυραύλων αναχαίτισης των συστημάτων THAAD και Patriot θα παραμείνουν σε χαμηλά επίπεδα έως το 2030.
Αμερικανοί αξιωματούχοι απέδωσαν τη μείωση των αποθεμάτων σε διάφορους παράγοντες, μεταξύ των οποίων η αποστολή πυραύλων Patriot στην Ουκρανία μετά την έναρξη του πολέμου με τη Ρωσία το 2022, η χρήση αντιαεροπορικών πυρομαχικών για την αντιμετώπιση επιθέσεων εναντίον του Ισραήλ και οι περιορισμένες παραγωγικές δυνατότητες της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας.
Σοκαριστικά στοιχεία: Οι ΗΠΑ ενδέχεται να έχουν καταναλώσει έως και το 82% των πυραύλων THAAD
Το CBS επισημαίνει ότι ο πόλεμος με το Ιράν έχει επιταχύνει δραματικά την εξάντληση των αμερικανικών αποθεμάτων.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις του αμερικανικού Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS), οι Ηνωμένες Πολιτείες διέθεταν περίπου 2.300 πυραύλους αναχαίτισης Patriot στις αρχές του 2026, πριν από την έναρξη του πολέμου.
Κατά τη διάρκεια των εχθροπραξιών, εκτιμάται ότι χρησιμοποιήθηκαν μεταξύ 1.050 και 1.430 πύραυλοι, αριθμός που αντιστοιχεί σε έως και 61% των προπολεμικών αποθεμάτων.
Ακόμη πιο ανησυχητική εμφανίζεται η κατάσταση όσον αφορά τα συστήματα THAAD.
Πριν από τον πόλεμο, τα αμερικανικά αποθέματα πυραύλων αναχαίτισης THAAD υπολογίζονταν σε περίπου 355 μονάδες.
Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης εκτιμάται ότι καταναλώθηκαν μεταξύ 190 και 290 πύραυλοι.
Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να έχουν εξαντλήσει έως και το 82% των προπολεμικών αποθεμάτων τους στη συγκεκριμένη κατηγορία.
Χρόνια αναμονής για νέους πυραύλους
Η αντικατάσταση αυτών των οπλικών συστημάτων απαιτεί μεγάλο χρονικό διάστημα.
Ο μέσος χρόνος παράδοσης νέων παραγγελιών πυραύλων αναχαίτισης THAAD ανέρχεται σε τέσσερα χρόνια και πέντε μήνες.
Αντίστοιχα, η παράδοση πυραύλων Patriot τύπου PAC-3 απαιτεί κατά μέσο όρο τριάμισι χρόνια.
Οι εταιρείες Lockheed Martin και RTX, μέσω της θυγατρικής Raytheon, συγκαταλέγονται στους βασικούς κατασκευαστές αυτών των συστημάτων και των εξαρτημάτων τους.
Οι εταιρείες έχουν υπογράψει πρόσφατα συμφωνίες για την επιτάχυνση της παραγωγής.
Η Lockheed Martin ανακοίνωσε επίσης τον Ιανουάριο ότι σχεδιάζει να αυξήσει την ετήσια παραγωγική ικανότητα πυραύλων αναχαίτισης THAAD από 96 σε 400 μονάδες.
Ο Mark Cancian, απόστρατος συνταγματάρχης των Αμερικανών Πεζοναυτών και ανώτερος σύμβουλος του CSIS, δήλωσε στο CBS ότι η αμερικανική αμυντική βιομηχανία έχει σχεδιαστεί για αποτελεσματική παραγωγή υπό κανονικές συνθήκες, αλλά δεν διαθέτει τη δυνατότητα ταχείας αύξησης της παραγωγής σε περίοδο πολέμου.
Σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο, ακόμη και εάν η Ουάσιγκτον αποφύγει την περαιτέρω κατανάλωση πυραύλων Patriot και THAAD στο Ιράν ή σε άλλες συγκρούσεις, η αναπλήρωση των αποθεμάτων ενδέχεται να απαιτήσει χρόνο έως το 2030.
Hatami (αρχηγός στρατού Ιράν): «Η διέλευση από τα Στενά του Hormuz είναι εξαιρετικά περιορισμένη»
Ο Amir Hatami, αρχηγός του ιρανικού στρατού, δήλωσε ότι τα Στενά του Hormuz «βρίσκονται υπό τον πλήρη έλεγχο του στρατού και των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC)».
«Τα Στενά του Hormuz θα παραμείνουν κλειστά έως ότου ο εχθρός σεβαστεί τα δικαιώματα του ιρανικού λαού», τόνισε.
«Ούτε ένα εχθρικό πλοίο δεν έχει τολμήσει μέχρι σήμερα να εισέλθει στη Θάλασσα του Ομάν, με εξαίρεση τρία πλοία που προσέγγισαν και εναντίον των οποίων ανοίξαμε πυρ», υποστήριξε ο Hatami.
«Αναλάβαμε αποφασιστική δράση και σήμερα γνωρίζουν ότι η ναυσιπλοΐα είναι εξαιρετικά, εξαιρετικά περιορισμένη», πρόσθεσε.
Τρόμος από Ιράν
Σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Mehr, η στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν δεν έχει επιτύχει τους διακηρυγμένους στόχους της
Το Reuters ανέφερε ότι το Ιράν και οι σύμμαχοί του έχουν πραγματοποιήσει τουλάχιστον 135 επιθέσεις με drones και πυραύλους εναντίον 84 υποδομών σε χώρες του Περσικού Κόλπου από την έναρξη του πολέμου, στις 28 Φεβρουαρίου.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τα πλήγματα αυτά έθεσαν εκτός λειτουργίας κρίσιμο εξοπλισμό και προκάλεσαν εκτεταμένες αλυσιδωτές οικονομικές ζημιές.
Το λιμάνι Fujairah των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων δέχθηκε τουλάχιστον 19 επιθέσεις.
Παράλληλα, καταστράφηκαν δύο μονάδες ψύξης, γνωστές ως cold boxes, στις εγκαταστάσεις υγροποιημένου φυσικού αερίου Ras Laffan του Κατάρ, των οποίων η κατασκευή απαιτεί πολλούς μήνες.
Στους στόχους περιλαμβάνονταν επίσης αεροδρόμια τεσσάρων χωρών, αντλιοστάσιο του αγωγού Ανατολής–Δύσης της Σαουδικής Αραβίας, εγκαταστάσεις αφαλάτωσης στο Κουβέιτ, εργοστάσιο αλουμινίου στο Abu Dhabi και ηλεκτρικές εγκαταστάσεις του πυρηνικού σταθμού Barakah.
Σύμφωνα με το Reuters οι κυβερνήσεις των χωρών του Κόλπου συχνά αποκρύπτουν την έκταση των ζημιών και τις αποδίδουν σε συντρίμμια αναχαιτισμένων πυραύλων.
Ειδικοί εκτιμούν ότι είναι απίθανο κρίσιμος εξοπλισμός σε δεκάδες σημαντικές εγκαταστάσεις να έχει υποστεί ζημιές αποκλειστικά από τυχαία πτώση συντριμμιών.
Modern Diplomacy: Οι οικονομικές συνέπειες του πολέμου μπορεί να διαρκέσουν έως το 2028
Το Modern Diplomacy ανέφερε ότι οι διεθνείς αγορές πετρελαίου ενσωματώνουν ολοένα περισσότερο στις τιμές τους το ενδεχόμενο οι οικονομικές συνέπειες του πολέμου με το Ιράν να συνεχιστούν έως το 2028.
Παράλληλα, αυξάνονται οι ανησυχίες για τον πληθωρισμό, τις ελλείψεις καυσίμων και το κόστος του διεθνούς εμπορίου.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης του πετρελαίου Brent για παράδοση τον Δεκέμβριο του 2027 έχουν ενισχυθεί περισσότερο από 13% από τις αρχές Σεπτεμβρίου, φτάνοντας περίπου τα 86 δολάρια το βαρέλι.
Τα συμβόλαια παράδοσης Δεκεμβρίου 2026 έχουν επίσης σημειώσει άνοδο περίπου 12%, γεγονός που δείχνει ότι οι επενδυτές προετοιμάζονται για παρατεταμένη αστάθεια στον ενεργειακό εφοδιασμό.
Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (IEA) προβλέπει ότι η παγκόσμια προσφορά πετρελαίου θα φτάσει τα 108,3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως το 2027.
Ωστόσο, οι αγορές ανησυχούν για πιθανές καθυστερήσεις στην αποκατάσταση της προσφοράς.
Το κόστος μεταφοράς πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο αντιστοιχεί πλέον σχεδόν στο ένα τρίτο του κόστους ανά βαρέλι, ενώ πριν από τον πόλεμο ανερχόταν περίπου στο 3%.
www.bankingnews.gr
Μάλιστα ο Trump επισήμανε πως δεν υπάρχει καμία περίπτωση να δώσει εντολή για επίθεση με πυρηνικά όπλα ή να διατάξει χερσαία εισβολή…
Και παραμένει το κρίσιμο ερώτημα, τι ακριβώς έχει στο μυαλό του όταν υποστηρίζει πως ο πόλεμος θα τελειώσει σύντομα, αμέσως μετά τις εκλογές.
Αναλυτές εκτιμούν πάντως ότι οι στρατιωτικές του επιλογές δεν είναι πολλές και ούτε του εγγυώνται τη νίκη, τη στιγμή που οι Αμερικανοί συγκεντρώνουν ολοένα και περισσότερες δυνάμεις στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.
Από την πλευρά τους οι Ιρανοί στέλνουν το δικό τους τελεσίγραφο, υποστηρίζοντας πως μια κοινωνία δεν μπορεί να παραδοθεί και να υποκύψει σε πυραύλους και βόμβες, ότι είναι έτοιμοι να προκαλέσουν καταστροφικά πλήγματα στους Αμερικανούς και στα συμφέροντα τους... ενώ διαμηνύουν ότι διατηρούν τον πλήρη έλεγχο στα Στενά του Hormuz και στις ροές πετρελαίου…, εφαρμόζοντας μάλιστα νέες επιθετικές τακτικές εναντίον των πλοίων που παραβιάζουν τους όρους και τους περιορισμούς τους…
Υπό αυτά τα δεδομένα, είναι προφανές πως κάτι δεν πάει καλά με το αφήγημα του Αμερικανού προέδρου...
Σε αδιέξοδο
Ο πόλεμος ΗΠΑ και Ιράν βρίσκεται σε αδιέξοδο.
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπέλυσαν την πρώτη επίθεση εναντίον του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, προκαλώντας τους επόμενους μήνες ιρανικά αντίποινα εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων και άλλων υποδομών σε χώρες του Κόλπου και στην Ιορδανία.
Το Ιράν έκλεισε τα Στενά του Hormuz, από τα οποία, πριν από τον πόλεμο, διερχόταν τουλάχιστον το 20% των παγκόσμιων προμηθειών αργού πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), προκαλώντας σοβαρή αναταραχή στις διεθνείς ενεργειακές αγορές.
Η τιμή του αργού πετρελαίου, που αποτελεί διεθνές σημείο αναφοράς, αυξήθηκε από περίπου 72 δολάρια το βαρέλι την παραμονή της έναρξης του πολέμου σε σχεδόν 120 δολάρια το βαρέλι νωρίτερα φέτος.
Πλέον διαμορφώνεται στα επίπεδα των 106 δολαρίων.
Η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που συμφωνήθηκε τον περασμένο Ιούνιο, κατέρρευσε εξαιτίας της διαφωνίας για τον έλεγχο των Στενών.
Έκτοτε, η Ουάσιγκτον διατηρεί ναυτικό αποκλεισμό στα νότια λιμάνια του Ιράν, ενώ η Τεχεράνη συνεχίζει να επιτίθεται σε πλοία που επιχειρούν να διασχίσουν τη θαλάσσια οδό.
Οι έμμεσες διαπραγματεύσεις μέσω Πακιστάν και Κατάρ συνεχίζονται, παράλληλα με την ανταλλαγή προτάσεων μεταξύ των δύο πλευρών.
Ωστόσο, τον περασμένο μήνα ο Trump απέρριψε την τελευταία ιρανική πρόταση για την επαναλειτουργία των Στενών.
Οι ΗΠΑ διαθέτουν «τεράστια στρατιωτική ισχύ, την οποία το Ιράν δεν μπορεί να ανταγωνιστεί», αλλά αυτή δεν έχει εξασφαλίσει τα αποτελέσματα που επιθυμεί η Ουάσιγκτον, δήλωσε ο Afzal Ashraf, πρώην ανώτερος αξιωματικός της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας (RAF), ο οποίος υπηρέτησε στο Ιράκ.
Η δύναμη των ΗΠΑ
Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν τουλάχιστον τρεις ομάδες μάχης αεροπλανοφόρων στον Περσικό Κόλπο ή καθ' οδόν προς την περιοχή.
Η ομάδα μάχης του αεροπλανοφόρου USS Theodore Roosevelt, με περίπου 7.000 ναύτες και 2.000 πεζοναύτες, κατευθύνεται προς τη Μέση Ανατολή για να ενωθεί με τα αεροπλανοφόρα που βρίσκονται ήδη εκεί.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ διατηρούν πολυάριθμα στρατιωτικά μέσα και περίπου 50.000 στρατιώτες σε διάφορες βάσεις χωρών της Μέσης Ανατολής.
Ποιες είναι οι στρατιωτικές επιλογές του Trump;
Βάσει αυτών των δεδομένων, αλλά και των δηλώσεων του Trump ότι ο πόλεμος θα τελειώσει σύντομα μετά τις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου στις ΗΠΑ καθώς και ότι δεν πρόκειται να δώσει εντολή για χρήση πυρηνικών όπλων κατά του Ιράν ούτε να διατάξει μια χερσαία εισβολή, αναλυτές προσπαθούν να σκιαγραφήσουν ποιες είναι οι στρατιωτικές επιλογές που εξετάζει ο Αμερικανός πρόεδρος.
Όπως υποστηρίζουν, δεν του έχουν απομείνει και πολλές εναλλακτικές.
Συγκεκριμένα:
1. Συνέχιση της ασφυκτικής πίεσης στο Ιράν
Ο αμερικανικός ναυτικός αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών και η συνοδεία εμπορικών πλοίων από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ κατά τη διέλευσή τους από τα Στενά του Hormuz αποτελούν την υφιστάμενη στρατηγική, την οποία η Ουάσιγκτον μπορεί να συνεχίσει.
Αυτό είναι το πιθανότερο σενάριο, σύμφωνα με τον Patrick Bury, αναπληρωτή καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Bath και πρώην αναλυτή ερευνών του ΝΑΤΟ.
Πριν από την έναρξη του πολέμου, από τα Στενά του Hormuz διέρχονταν καθημερινά περίπου 125 μεγάλα εμπορικά πλοία, μεταφέροντας κατά μέσο όρο 17,1 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.
Η κίνηση αυτή κατέρρευσε μετά το κλείσιμο των Στενών τον Μάρτιο.
Τις τελευταίες εβδομάδες, χάρη στη συνοδεία του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού, οι ροές πετρελαίου από τις χώρες του Κόλπου μέσω του Hormuz - εξαιρουμένου του Ιράν - είχαν ανακάμψει τον Σεπτέμβριο σε επίπεδα άνω του 81% εκείνων που καταγράφονταν πριν από τον πόλεμο, σύμφωνα με την εταιρεία παρακολούθησης θαλάσσιων μεταφορών Kpler.
Ωστόσο, η ανάκαμψη αυτή έχει πλέον αντιστραφεί, καθώς το Ιράν έχει εντείνει τις επιθέσεις εναντίον πλοίων στα Στενά.
Σύμφωνα με την Kpler, στις 11 Οκτωβρίου μεταφέρθηκαν μέσω της συγκεκριμένης θαλάσσιας οδού μόλις 2,9 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου, η χαμηλότερη ποσότητα που καταγράφηκε αυτόν τον μήνα.
Η Ουάσιγκτον επιχειρεί να διατηρήσει περιπολίες και επιτήρηση στη νοτιοδυτική πλευρά των Στενών, «σε βαθμό που να παρέχει στα πλοία κάποια προστασία ώστε να μπορούν να εξέλθουν», εξήγησε ο Bury.
Όλο και περισσότερο, τα drones αναλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής πληροφοριών και της πραγματοποίησης επιθέσεων, καθώς αποτελούν οικονομικότερη επιλογή από τη διατήρηση επανδρωμένων αεροσκαφών σε πολύωρες αποστολές.
«Θα έλεγα ότι έχει αποδειχθεί ως έναν βαθμό αποτελεσματικό», σημείωσε.
Πρόσθεσε ότι οι υψηλές τιμές του πετρελαίου και τα πρόσθετα οικονομικά κίνητρα για τα πληρώματα κάνουν ορισμένους να αποδέχονται τον κίνδυνο.
Ωστόσο, το Ιράν έχει πλέον αλλάξει τακτική.
Το βρετανικό Κέντρο Ναυτιλιακών Εμπορικών Επιχειρήσεων (UKMTO) κατέγραψε 15 επιθέσεις εναντίον πλοίων από τις 6 έως τις 14 Οκτωβρίου.
Το Ιράν φαίνεται καλά προετοιμασμένο, σύμφωνα με τον Bury, ο οποίος επισήμανε την «ασυμμετρία του κόστους».
Όπως εξήγησε, χάρη στη γεωγραφική του θέση, το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει ένα σημαντικό αρχικό πλεονέκτημα.
2. Επανέναρξη αεροπορικών και πυραυλικών επιθέσεων
Μια δεύτερη επιλογή είναι η επανέναρξη των αεροπορικών βομβαρδισμών και των πυραυλικών επιθέσεων.
Ο Trump έχει δηλώσει ότι ενδέχεται να είναι «δυνατή» η εντατικοποίηση των βομβαρδισμών μετά τις εκλογές, χωρίς ωστόσο να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.
Εάν η κατάσταση κλιμακωθεί, ο Bury εκτιμά ότι θα ακολουθήσουν «περαιτέρω πλήγματα σε σχετικά περιορισμένα κύματα», εναντίον στόχων στις ιρανικές ακτές αλλά και βαθύτερα στο εσωτερικό της χώρας.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον Ashraf, μια νέα στρατιωτική εκστρατεία θα μπορούσε να επιτύχει «στην πραγματικότητα πολύ λιγότερα» από τα πλήγματα που πραγματοποιήθηκαν νωρίτερα φέτος, καθώς το Ιράν έχει προσαρμοστεί στις συνθήκες του πολέμου.
«Διαθέτουν λιγότερα όπλα, αλλά μπορούν να τα κρύβουν καλύτερα», εξήγησε.
Το κόστος θα ήταν επίσης υψηλό για τις ΗΠΑ, οι οποίες έχουν ήδη εξαντλήσει σημαντικό μέρος των αποθεμάτων τους σε ιδιαίτερα ακριβά αμυντικά πυραυλικά συστήματα.
Κάθε σχετικά φθηνό ιρανικό drone ή πύραυλος μπορεί να αναγκάσει τις ΗΠΑ να εκτοξεύσουν «έναν πύραυλο αναχαίτισης αξίας ενός εκατομμυρίου δολαρίων ή και περισσότερο», ανέφερε.
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεμένουν από πυραύλους για τη δική τους άμυνα», προειδοποίησε.
Επιπλέον, οι ΗΠΑ έχουν εκτοξεύσει περισσότερους από 1.000 πυραύλους cruise Tomahawk εναντίον του Ιράν κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS), η πλήρης αποκατάσταση των αποθεμάτων Tomahawk στα προπολεμικά επίπεδα θα μπορούσε να διαρκέσει έως το τέλος του 2030.
Ο Bury εκτίμησε ότι η επιστροφή στα προπολεμικά επίπεδα για βασικές κατηγορίες πυρομαχικών θα απαιτούσε «τρία έως τέσσερα χρόνια».
«Το πρόβλημα είναι ότι η επίλυση αυτού του ζητήματος απαιτεί πολύ χρόνο, ακόμη και όταν δώσεις το πράσινο φως και διαθέσεις τα χρήματα», υπογράμμισε.
Σκληρή απάντηση
Η Τεχεράνη έχει επίσης δεσμευτεί ότι θα απαντήσει ακόμη πιο σκληρά.
Τον περασμένο μήνα, ο πρόεδρος του ιρανικού Κοινοβουλίου Mohammad Bagher Ghalibaf δήλωσε ότι η εποχή των «αναλογικών απαντήσεων» έχει τελειώσει.
Σύμφωνα με τον Ashraf, η επανέναρξη των αμερικανικών επιθέσεων θα μπορούσε επίσης να στερήσει από την Ουάσιγκτον την πρόσβαση σε ορισμένες στρατιωτικές βάσεις στον Κόλπο.
Τα πρόσφατα ιρανικά αντίποινα είχαν ως στόχο την Ιορδανία, το Κουβέιτ και το Μπαχρέιν, ενώ άλλες χώρες του Κόλπου έμειναν εκτός στόχων.
Ο Ashraf εκτίμησε ότι αυτές οι χώρες ενδέχεται να έχουν καταλήξει σε κάποια συνεννόηση με την Τεχεράνη ώστε να παραμείνουν εκτός της σύγκρουσης.
Η ΜΟΑΒ, η «μητέρα όλων των βομβών»
Μέσα σε αυτό το κλίμα, έγινε γνωστό χθες Πέμπτη 15/10 ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ εξετάζει τις στρατιωτικές επιλογές του απέναντι στο Ιράν και ότι ενδέχεται να εγκρίνει ακόμη και τη χρήση της βόμβας MOAB (Massive Ordnance Air Blast), γνωστής και ως «Μητέρα Όλων των Βομβών».
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη μη πυρηνική βόμβα στο αμερικανικό οπλοστάσιο, με βάρος περίπου 9,4 τόνους (21.000 λίβρες), η οποία χρησιμοποιήθηκε τελευταία φορά το 2017 στο Αφγανιστάν.
Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, το ενδεχόμενο χρήσης της MOAB παραμένει ανοιχτό, ωστόσο το Πεντάγωνο αναμένει προεδρική εντολή.
Καθ' όλη τη διάρκεια της εβδομάδας, ο Trump χρησιμοποιεί στις δηλώσεις του διατυπώσεις που παραπέμπουν σε επικείμενες κινήσεις και στα επόμενα βήματα των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν, αν και είναι σαφές ότι εξακολουθεί να σταθμίζει τις επιλογές του, εξετάζοντας όλα τα πιθανά σενάρια.
3. Χερσαία επιχείρηση εναντίον του Ιράν
Μια αμερικανική χερσαία επιχείρηση θεωρείται εξαιρετικά απίθανη, σύμφωνα με τους ειδικούς.
Άλλωστε το σενάριο αυτό απέκλεισε και ο ίδιος ο Trump.
Ένας πιθανός στόχος θα μπορούσε να είναι το νησί Kharg, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 26 χιλιομέτρων από τις ιρανικές ακτές και διαχειρίζεται περίπου το 90% των εξαγωγών πετρελαίου της χώρας.
Ο Joseph Votel, πρώην διοικητής της Κεντρικής Διοίκησης των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων (CENTCOM), έχει δηλώσει ότι η κατάληψη του νησιού θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί με 800 έως 1.000 στρατιώτες.
Ωστόσο, σύμφωνα με το Reuters, οι δυνάμεις αυτές θα ήταν εξαιρετικά εκτεθειμένες σε πυρά από την ιρανική ενδοχώρα.
Ο Ashraf υποστήριξε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις θα μπορούσαν να εξαπολύσουν μια περιορισμένη εισβολή, πιθανότατα αφού προηγούνταν επιχειρήσεις ηλεκτρονικού πολέμου για την εξουδετέρωση των ιρανικών αμυντικών συστημάτων.
Ωστόσο, στη συνέχεια το Ιράν θα μπορούσε να επιτεθεί στο ίδιο το νησί.
«Δεν θα χρειάζονταν πολλές πληροφορίες για τον εντοπισμό των στόχων τους, από τη στιγμή που θα γνώριζαν ότι το νησί έχει καταληφθεί από αμερικανικές δυνάμεις», εξήγησε.
«Και η ανοχή στις απώλειες είναι περιορισμένη σε έναν πόλεμο που είναι ήδη ιδιαίτερα αντιδημοφιλής».
Προειδοποίησε επίσης ότι το Ιράν θα μπορούσε να απαντήσει με επιθέσεις εναντίον πετρελαϊκών υποδομών σε ολόκληρο τον Κόλπο.
Κατέληξε χαρακτηρίζοντας την κατάληψη του νησιού Kharg ως «την πιο παράλογη από τις παράλογες αποφάσεις».
4. Γενικευμένη αμερικανική εισβολή στο Ιράν
Και αυτό το ενδεχόμενο θεωρείται εξαιρετικά απίθανο.
Ο Trump έχει ουσιαστικά αποκλείσει μια χερσαία επίθεση μεγάλης κλίμακας, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio είχε δηλώσει τον Μάρτιο ότι δεν θα χρειάζονταν χερσαίες δυνάμεις για την επίτευξη των στόχων της αμερικανικής κυβέρνησης.
«Δεν νομίζω ότι πρόκειται να το κάνουν ούτως ή άλλως», δήλωσε ο Bury.
«Για να είμαι ειλικρινής, δεν νομίζω ότι μπορούν να το κάνουν», πρόσθεσε.
Γιατί έχει τόσο μεγάλη σημασία ο χρόνος;
Ο πόλεμος είναι ιδιαίτερα αντιδημοφιλής στην αμερικανική κοινή γνώμη, ενώ ο Trump βρίσκεται αντιμέτωπος με τις ενδιάμεσες εκλογές σε λίγες εβδομάδες.
Σύμφωνα με το Pew Research Center, περίπου το 65% των Αμερικανών αποδοκιμάζει τον τρόπο με τον οποίο ο Trump διαχειρίζεται τη σύγκρουση.
Ο Bury υποστήριξε ότι το σημαντικότερο ερώτημα είναι κατά πόσον οι ΗΠΑ μπορούν να ανασυγκροτήσουν τη στρατιωτική τους ισχύ μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.
«Μπορεί η Αμερική, μέσα στα επόμενα χρόνια, να ανακτήσει αυτές τις δυνατότητες ως στρατιωτική δύναμη;», διερωτήθηκε.
Όπως πρόσθεσε, το εγχείρημα αυτό θα ξεπερνούσε τη διάρκεια της προεδρικής θητείας του Trump, καθώς «και ο επόμενος πρόεδρος θα έπρεπε ούτως ή άλλως να κάνει το ίδιο».
Συναγερμός στις ΗΠΑ: Το 2030 η αποκατάσταση των αποθεμάτων Patriot και THAAD
Τα αποθέματα αντιαεροπορικών πυραύλων των ΗΠΑ έχουν μειωθεί δραματικά εξαιτίας της μεταφοράς οπλικών συστημάτων στην Ουκρανία, της χρήσης πυραύλων για την υπεράσπιση του Ισραήλ και της μαζικής κατανάλωσής τους στον πόλεμο με το Ιράν.
Η αποκατάσταση των αποθεμάτων ενδέχεται να διαρκέσει έως το 2030, σύμφωνα με δημοσίευμα του CBS News.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο στρατηγός Randy George, πρώην αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ, είχε προειδοποιήσει τον Δεκέμβριο του 2025, περίπου δύο μήνες πριν από την έναρξη του πολέμου με το Ιράν, ότι ο αμερικανικός στρατός αντιμετώπιζε σοβαρή έλλειψη πυρομαχικών αντιπυραυλικής άμυνας.
Μάλιστα, είχε εκτιμήσει ότι η κατάσταση αυτή θα συνεχιζόταν για τουλάχιστον πέντε χρόνια.
Ο υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ, Pete Hegseth, απομάκρυνε τον George από τη θέση του τον Απρίλιο του 2026, ενώ ο πόλεμος βρισκόταν ακόμη σε εξέλιξη.
Το CBS, επικαλούμενο αρκετούς Αμερικανούς αξιωματούχους, ανέφερε ότι η αξιολόγηση του George είχε συμπεριληφθεί στο ετήσιο σχέδιο του Πενταγώνου για τη διαχείριση και την κατανομή των στρατιωτικών δυνάμεων.
Σύμφωνα με την αξιολόγηση αυτή, τα αποθέματα πυραύλων αναχαίτισης των συστημάτων THAAD και Patriot θα παραμείνουν σε χαμηλά επίπεδα έως το 2030.
Αμερικανοί αξιωματούχοι απέδωσαν τη μείωση των αποθεμάτων σε διάφορους παράγοντες, μεταξύ των οποίων η αποστολή πυραύλων Patriot στην Ουκρανία μετά την έναρξη του πολέμου με τη Ρωσία το 2022, η χρήση αντιαεροπορικών πυρομαχικών για την αντιμετώπιση επιθέσεων εναντίον του Ισραήλ και οι περιορισμένες παραγωγικές δυνατότητες της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας.
Σοκαριστικά στοιχεία: Οι ΗΠΑ ενδέχεται να έχουν καταναλώσει έως και το 82% των πυραύλων THAAD
Το CBS επισημαίνει ότι ο πόλεμος με το Ιράν έχει επιταχύνει δραματικά την εξάντληση των αμερικανικών αποθεμάτων.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις του αμερικανικού Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS), οι Ηνωμένες Πολιτείες διέθεταν περίπου 2.300 πυραύλους αναχαίτισης Patriot στις αρχές του 2026, πριν από την έναρξη του πολέμου.
Κατά τη διάρκεια των εχθροπραξιών, εκτιμάται ότι χρησιμοποιήθηκαν μεταξύ 1.050 και 1.430 πύραυλοι, αριθμός που αντιστοιχεί σε έως και 61% των προπολεμικών αποθεμάτων.
Ακόμη πιο ανησυχητική εμφανίζεται η κατάσταση όσον αφορά τα συστήματα THAAD.
Πριν από τον πόλεμο, τα αμερικανικά αποθέματα πυραύλων αναχαίτισης THAAD υπολογίζονταν σε περίπου 355 μονάδες.
Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης εκτιμάται ότι καταναλώθηκαν μεταξύ 190 και 290 πύραυλοι.
Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να έχουν εξαντλήσει έως και το 82% των προπολεμικών αποθεμάτων τους στη συγκεκριμένη κατηγορία.
Χρόνια αναμονής για νέους πυραύλους
Η αντικατάσταση αυτών των οπλικών συστημάτων απαιτεί μεγάλο χρονικό διάστημα.
Ο μέσος χρόνος παράδοσης νέων παραγγελιών πυραύλων αναχαίτισης THAAD ανέρχεται σε τέσσερα χρόνια και πέντε μήνες.
Αντίστοιχα, η παράδοση πυραύλων Patriot τύπου PAC-3 απαιτεί κατά μέσο όρο τριάμισι χρόνια.
Οι εταιρείες Lockheed Martin και RTX, μέσω της θυγατρικής Raytheon, συγκαταλέγονται στους βασικούς κατασκευαστές αυτών των συστημάτων και των εξαρτημάτων τους.
Οι εταιρείες έχουν υπογράψει πρόσφατα συμφωνίες για την επιτάχυνση της παραγωγής.
Η Lockheed Martin ανακοίνωσε επίσης τον Ιανουάριο ότι σχεδιάζει να αυξήσει την ετήσια παραγωγική ικανότητα πυραύλων αναχαίτισης THAAD από 96 σε 400 μονάδες.
Ο Mark Cancian, απόστρατος συνταγματάρχης των Αμερικανών Πεζοναυτών και ανώτερος σύμβουλος του CSIS, δήλωσε στο CBS ότι η αμερικανική αμυντική βιομηχανία έχει σχεδιαστεί για αποτελεσματική παραγωγή υπό κανονικές συνθήκες, αλλά δεν διαθέτει τη δυνατότητα ταχείας αύξησης της παραγωγής σε περίοδο πολέμου.
Σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο, ακόμη και εάν η Ουάσιγκτον αποφύγει την περαιτέρω κατανάλωση πυραύλων Patriot και THAAD στο Ιράν ή σε άλλες συγκρούσεις, η αναπλήρωση των αποθεμάτων ενδέχεται να απαιτήσει χρόνο έως το 2030.
Hatami (αρχηγός στρατού Ιράν): «Η διέλευση από τα Στενά του Hormuz είναι εξαιρετικά περιορισμένη»
Ο Amir Hatami, αρχηγός του ιρανικού στρατού, δήλωσε ότι τα Στενά του Hormuz «βρίσκονται υπό τον πλήρη έλεγχο του στρατού και των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC)».
«Τα Στενά του Hormuz θα παραμείνουν κλειστά έως ότου ο εχθρός σεβαστεί τα δικαιώματα του ιρανικού λαού», τόνισε.
«Ούτε ένα εχθρικό πλοίο δεν έχει τολμήσει μέχρι σήμερα να εισέλθει στη Θάλασσα του Ομάν, με εξαίρεση τρία πλοία που προσέγγισαν και εναντίον των οποίων ανοίξαμε πυρ», υποστήριξε ο Hatami.
«Αναλάβαμε αποφασιστική δράση και σήμερα γνωρίζουν ότι η ναυσιπλοΐα είναι εξαιρετικά, εξαιρετικά περιορισμένη», πρόσθεσε.
Τρόμος από Ιράν
Σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Mehr, η στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν δεν έχει επιτύχει τους διακηρυγμένους στόχους της
Το Reuters ανέφερε ότι το Ιράν και οι σύμμαχοί του έχουν πραγματοποιήσει τουλάχιστον 135 επιθέσεις με drones και πυραύλους εναντίον 84 υποδομών σε χώρες του Περσικού Κόλπου από την έναρξη του πολέμου, στις 28 Φεβρουαρίου.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τα πλήγματα αυτά έθεσαν εκτός λειτουργίας κρίσιμο εξοπλισμό και προκάλεσαν εκτεταμένες αλυσιδωτές οικονομικές ζημιές.
Το λιμάνι Fujairah των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων δέχθηκε τουλάχιστον 19 επιθέσεις.
Παράλληλα, καταστράφηκαν δύο μονάδες ψύξης, γνωστές ως cold boxes, στις εγκαταστάσεις υγροποιημένου φυσικού αερίου Ras Laffan του Κατάρ, των οποίων η κατασκευή απαιτεί πολλούς μήνες.
Στους στόχους περιλαμβάνονταν επίσης αεροδρόμια τεσσάρων χωρών, αντλιοστάσιο του αγωγού Ανατολής–Δύσης της Σαουδικής Αραβίας, εγκαταστάσεις αφαλάτωσης στο Κουβέιτ, εργοστάσιο αλουμινίου στο Abu Dhabi και ηλεκτρικές εγκαταστάσεις του πυρηνικού σταθμού Barakah.
Σύμφωνα με το Reuters οι κυβερνήσεις των χωρών του Κόλπου συχνά αποκρύπτουν την έκταση των ζημιών και τις αποδίδουν σε συντρίμμια αναχαιτισμένων πυραύλων.
Ειδικοί εκτιμούν ότι είναι απίθανο κρίσιμος εξοπλισμός σε δεκάδες σημαντικές εγκαταστάσεις να έχει υποστεί ζημιές αποκλειστικά από τυχαία πτώση συντριμμιών.
Modern Diplomacy: Οι οικονομικές συνέπειες του πολέμου μπορεί να διαρκέσουν έως το 2028
Το Modern Diplomacy ανέφερε ότι οι διεθνείς αγορές πετρελαίου ενσωματώνουν ολοένα περισσότερο στις τιμές τους το ενδεχόμενο οι οικονομικές συνέπειες του πολέμου με το Ιράν να συνεχιστούν έως το 2028.
Παράλληλα, αυξάνονται οι ανησυχίες για τον πληθωρισμό, τις ελλείψεις καυσίμων και το κόστος του διεθνούς εμπορίου.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης του πετρελαίου Brent για παράδοση τον Δεκέμβριο του 2027 έχουν ενισχυθεί περισσότερο από 13% από τις αρχές Σεπτεμβρίου, φτάνοντας περίπου τα 86 δολάρια το βαρέλι.
Τα συμβόλαια παράδοσης Δεκεμβρίου 2026 έχουν επίσης σημειώσει άνοδο περίπου 12%, γεγονός που δείχνει ότι οι επενδυτές προετοιμάζονται για παρατεταμένη αστάθεια στον ενεργειακό εφοδιασμό.
Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (IEA) προβλέπει ότι η παγκόσμια προσφορά πετρελαίου θα φτάσει τα 108,3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως το 2027.
Ωστόσο, οι αγορές ανησυχούν για πιθανές καθυστερήσεις στην αποκατάσταση της προσφοράς.
Το κόστος μεταφοράς πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο αντιστοιχεί πλέον σχεδόν στο ένα τρίτο του κόστους ανά βαρέλι, ενώ πριν από τον πόλεμο ανερχόταν περίπου στο 3%.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών