Δυναμίτης ΝΑΤΟ: Πακέτο express με φθηνότερες αγορές όπλων για Ουκρανία και κονδύλι - μαμούθ 6,1 δισ. ευρώ από Κομισιόν

Σε μια κομβική καμπή του πολέμου στην Ουκρανία, η Βορειοατλαντική Συμμαχία και η Ευρωπαϊκή Ένωση ενεργοποιούν τα πιο προηγμένα αμυντικά και χρηματοδοτικά τους εργαλεία, μετατρέποντας τη στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο σε μια βιομηχανικού τύπου, διαρκή εφοδιαστική αλυσίδα.
Η διπλή αυτή παρέμβαση –από τη μία η επιτάχυνση των νατοϊκών προμηθειών και από την άλλη το νέο πακέτο-μαμούθ από τις Βρυξέλλες– έρχεται να ανατρέψει τα μέχρι τώρα δεδομένα στον αεροπορικό και πυραυλικό πόλεμο, προσφέροντας στην ουκρανική πλευρά ταχύτητα, όγκο και σημαντική μείωση του κόστους.

Η νέα αυτή στρατηγική δεν αποτελεί μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά την κορύφωση μιας σταδιακής μεταμόρφωσης του ρόλου του ΝΑΤΟ από την πρώτη ημέρα της ρωσικής εισβολής τον Φεβρουάριο του 2022.
Από την αρχική παροχή αμυντικού υλικού και τακτικών όπλων (όπως οι πύραυλοι Javelin και Stinger), η Συμμαχία πέρασε σταδιακά στην αποστολή βαρέος πυροβολικού, συστημάτων αεράμυνας Patriot και SAMP/T, αρμάτων μάχης Leopard και M1 Abrams, και τελικά μαχητικών αεροσκαφών F-16.
Παράλληλα, το ΝΑΤΟ ανέλαβε τον πλήρη συντονισμό της εκπαίδευσης των Ουκρανών στρατιωτών και της ανταλλαγής πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο (real-time intelligence), ενώ πλέον αναλαμβάνει απευθείας τις κεντρικές αγορές εξοπλισμού.

Το εξοπλιστικό express της NSPA: Οικονομίες κλίμακας και ταχύτητα στο μέτωπο

Η καρδιά του νέου νατοϊκού μηχανισμού χτυπά στην Υπηρεσία Υποστήριξης και Προμηθειών της Συμμαχίας (NSPA).
Όπως αποκάλυψε σε συνέντευξή της στην εφημερίδα Financial Times η διευθύντρια της Υπηρεσίας Υποστήριξης Επιχειρήσεων, Jacqueline Borsboom, το ΝΑΤΟ απλοποιεί δραστικά τις γραφειοκρατικές διαδικασίες ώστε οι παραγγελίες όπλων, πυρομαχικών και στρατιωτικού εξοπλισμού να εκτελούνται με διαδικασίες express.
Αυτός ο νέος διασταυρούμενος μηχανισμός προσφέρει στην Ουκρανία μια πολύ πιο δομημένη πλατφόρμα για να αξιοποιήσει το ευρύ φάσμα των δυνατοτήτων μας: την τεχνογνωσία στις προμήθειες, τις υπηρεσίες υποστήριξης και την άμεση πρόσβαση στην υπάρχουσα βιομηχανική βάση της Συμμαχίας, υπογράμμισε χαρακτηριστικά η αξιωματούχος του ΝΑΤΟ.
Όπως εξήγησε η Borsboom, λόγω του τεράστιου όγκου των συγκεντρωτικών παραγγελιών που πραγματοποιεί η NSPA για λογαριασμό πολλών κρατών-μελών ταυτόχρονα, επιτυγχάνεται ένα ισχυρό «αποτέλεσμα εξοικονόμησης» (saving effect). Αυτό επιτρέπει στο ουκρανικό Υπουργείο Άμυνας να αγοράζει πολεμικό υλικό σε αισθητά χαμηλότερες τιμές σε σχέση με τις μεμονωμένες διμερείς συμφωνίες. Επιπλέον, το Κίεβο θα μπορεί να αναθέτει στον οργανισμό ακόμη και την προμήθεια εξειδικευμένου ατομικού εξοπλισμού και στρατιωτικών στολών.

Ένεση 6,1 δισεκατομμυρίων ευρώ από την Κομισιόν: Ασπίδα για τους ουκρανικούς αιθέρες

Την ίδια στιγμή που το ΝΑΤΟ ανοίγει τη βιομηχανική του κάνουλα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενισχύει το ταμείο του Κιέβου με την έγκριση πρόσθετης χρηματοδοτικής βοήθειας ύψους 6,1 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Σύμφωνα με το εγκεκριμένο κείμενο της Κομισιόν, τα κονδύλια αυτά θα διοχετευθούν αμέσως στην αγορά αμυντικών προϊόντων πρώτης γραμμής, με απόλυτη προτεραιότητα στους εξής τομείς:
- Αντιαεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα
Αγορά νέων συστοιχιών και πυραύλων αναχαίτισης για την κάλυψη των ενεργειακών υποδομών και των πόλεων.
- Πυρομαχικά πυροβολικού
Προμήθεια βλημάτων των 155mm για την ανάσχεση των ρωσικών επιθέσεων στο μέτωπο.
- Μη επανδρωμένα συστήματα (drones)
Αγορά και παραγωγή αναγνωριστικών και επιθετικών drones.
- Ηλεκτρονικός Πόλεμος (EW)
Απόκτηση προηγμένων συστημάτων παρεμβολών για την εξουδετέρωση των ρωσικών κατευθυνόμενων βομβών και των drones αυτοκτονίας.
Η συνδυασμένη αυτή κίνηση ΝΑΤΟ και ΕΕ επιβεβαιώνει ότι η Δύση περνά από τη φάση των έκτακτων πακέτων βοήθειας στη φάση της πλήρους θεσμικής και βιομηχανικής ενσωμάτωσης της Ουκρανίας στον δυτικό αμυντικό σχεδιασμό κίνηση που μπορεί να αποδειχθεί μοιραία όχι μόνο για την εξέλιξη του πολέμου αλλά για την ευρωπαϊκή ειρήνη, δεδομένης της σταθερής στάσης της Μόσχας στο ζήτημα του εξοπλισμού του Κιέβου.

Η πορεία προς το σημείο μηδέν: Η γεωπολιτική δυναμική των ρωσικών προειδοποιήσεων και ο εξοπλισμός της Ουκρανίας

Η σταθερή και κλιμακούμενη ροή δυτικού οπλισμού προς την Ουκρανία –η οποία πλέον θεσμοθετείται μέσω ταχύτερων μηχανισμών όπως η NSPA του ΝΑΤΟ και τα πολυετή πακέτα χρηματοδότησης– συνιστά τον βασικό άξονα πάνω στον οποίο διαμορφώνεται η σύγχρονη πολεμική πραγματικότητα.
Η Μόσχα έχει διατυπώσει επανειλημμένα και με απόλυτη σαφήνεια τις «κόκκινες γραμμές» της, προειδοποιώντας ότι η στρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας και η παροχή προηγμένων οπλικών συστημάτων μετατρέπουν τη Δύση σε de facto εμπόλεμο μέρος.
Η ανάλυση αυτής της πορείας προς το «μοιραίο δεδομένο» αποκαλύπτει μια επικίνδυνη δυναμική αμοιβαίας κλιμάκωσης, η οποία διαρθρώνεται γύρω από τρεις βασικούς άξονες:

1. Η αποδομημένη «κόκκινη γραμμή» και η θεσμική ενσωμάτωση του ΝΑΤΟ

Από την έναρξη της σύγκρουσης, το βασικό δόγμα του Κρεμλίνου ήταν ότι η μαζική εισροή δυτικών όπλων (από αντιαρματικά και πυροβολικό μέχρι πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς και μαχητικά) αποτελεί ευθεία απειλή για την εθνική ασφάλεια της Ρωσίας.
Ωστόσο, η Δύση επέλεξε μια πολιτική «σταδιακής υπέρβασης» των ταμπού της: κάθε φορά που η Μόσχα προειδοποιούσε ότι η αποστολή μιας νέας κατηγορίας όπλων (π.χ. βαρέων αρμάτων μάχης, πυραύλων ATACMS, Storm Shadow ή F-16) θα σήμαινε ποιοτική κλιμάκωση, η Ουάσινγκτον και οι Ευρωπαίοι προχωρούσαν στην παράδοσή τους.
Με την πρόσφατη ενεργοποίηση μηχανισμών ταχείας προμήθειας μέσω του ΝΑΤΟ (NSPA) και των δισεκατομμυρίων της Κομισιόν, ο εξοπλισμός της Ουκρανίας παύει να είναι προϊόν ad-hoc χορηγιών και μετατρέπεται σε μια μόνιμη, βιομηχανική αλυσίδα εφοδιασμού.
Αυτό ακριβώς το γεγονός εξωθεί τη Ρωσία στο συμπέρασμα ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ μιας παγίωσης μιας εχθρικής, οπλισμένης ως τα δόντια δομής στα σύνορά της.

2. Η στρατιωτική απάντηση: Μαζικά πλήγματα και η «λογική της εξάντλησης»

Η σταθερή προειδοποίηση της Μόσχας ότι «οι στόχοι αυτοί θα καταστραφούν» μεταφράζεται καθημερινά στο πεδίο σε μαζικές στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Καθώς τα δυτικά όπλα ενισχύουν την ουκρανική άμυνα και επιτρέπουν πλήγματα βαθιά στη ρωσική επικράτεια (όπως στα διυλιστήρια ή τις στρατιωτικές υποδομές), η ρωσική ηγεσία απαντά με συντριπτικά πλήγματα υποδομών διπλής χρήσης (ενεργειακό δίκτυο, κόμβοι μεταφορών, στρατιωτικά εργοστάσια όπως το Antonov) χρησιμοποιώντας υπερηχητικούς πυραύλους (Zircon, Onyx-M) και drones.
Η στρατηγική της Μόσχας βασίζεται πλέον στην αποδόμηση της ικανότητας της Ουκρανίας να απορροφά και να συντηρεί αυτόν τον οπλισμό, εκμεταλλευándose παράλληλα τα κενά στην αεράμυνα του Κιέβου και την κόπωση των δυτικών κοινωνιών.
+Ουσιαστικά, η Ρωσία αντιτάσσει στον δυτικό βιομηχανικό σχεδιασμό το δόγμα της στρατιωτικής φθοράς.

3. Η γεωπολιτική παγίδα και ο κίνδυνος ανεξέλεγκτης σύγκρουσης

Η εμμονή της Δύσης να συνεχίζει τον εξοπλισμό της Ουκρανίας παρά τις ρωσικές προειδοποιήσεις δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο με τεράστιους γεωπολιτικούς κινδύνους...
Η απειλή διεύρυνσης του πεδίου: Κορυφαία στελέχη του Κρεμλίνου έχουν προειδοποιήσει ότι η συνεχής στρατιωτική ενίσχυση του Κιέβου, σε συνδυασμό με συζητήσεις για εγγυήσεις ασφαλείας ή ακόμη και ευρωπαϊκές αποστολές, ενδέχεται να μετατρέψει τα κράτη-προμηθευτές και τα ευρωπαϊκά εργοστάσια παραγωγής όπλων σε άμεσους στρατιωτικούς στόχους.
Η αποσταθεροποίηση της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής ασφάλειας: Οι συνεχείς προειδοποιήσεις της Μόσχας συνοδεύονται από υπενθυμίσεις του πυρηνικού της οπλοστασίου και της στρατηγικής της ετοιμότητας (όπως γύρω από το Καλίνινγκραντ), καθιστώντας σαφές ότι όριο στις δυτικές αποστολές όπλων σημαίνει πιθανότατα το σημείο στο οποίο η ίδια η ύπαρξη του ρωσικού κράτους θα θεωρηθεί ότι απειλείται υπαρξιακά.


Η κίνηση προς το «μοιραίο δεδομένο» δεν είναι μια αιφνίδια εξέλιξη, αλλά το αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας στρατηγικής σύγκρουσης.

Η Δύση επενδύει στην άποψη ότι η αδιάκοπη ροή οπλισμού θα αποτρέψει τη ρωσική νίκη, ενώ η Ρωσία –θεωρώντας τον εξοπλισμό της Ουκρανίας ως υπαρξιακή απειλή– κλιμακώνει τα αντίποινα, καταστρέφοντας τις υποδομές της χώρας και προειδοποιώντας για παγκόσμιες συνέπειες.
Το αποτέλεσμα είναι η σταδιακή εξαφάνιση του διπλωματικού πεδίου και η μετατροπή της ευρύτερης περιοχής σε μια μόνιμη ζώνη υψηλότατου στρατιωτικού ρίσκου για όλους τους εμπλεκόμενους.

www.bankingnews.gr