Τελευταία Νέα
Οικονομία

Φοροαδικία - Ελαφρύνσεις 26,3 δισ. κυρίως για... την κομματική πελατεία της ΝΔ: Το ανώτερο 10% με μερίσματα, ακίνητα και εταιρικά κέρδη ωφελείται

Φοροαδικία - Ελαφρύνσεις 26,3 δισ. κυρίως για... την κομματική πελατεία της ΝΔ: Το ανώτερο 10% με  μερίσματα, ακίνητα και  εταιρικά κέρδη ωφελείται
Όταν ο προεκλογικός σχεδιασμός συναντιέται με την φορολογική πολιτική...που αυξήθηκαν σε 1.339 από 1.236 πέρυσι
Στην Ελλάδα η συζήτηση για την οικονομία στο δημόσιο λόγο κινείται σε δύο άκρα: Η ειδυλλιακή εικόνα των κυβερνώντων και των non papers που γίνονται... ρεπορτάζ μιλάει για μια επιστροφή της χώρας  σε μια κατάσταση ευμάρειας.
Η κοινή εμπειρία όμως λέει ότι το πραγματικό κέρδος από τις μισθολογικές αυξήσεις έχει εξανεμισθεί από την πληθωριστική λαίλαπα και την ενεργειακή κρίση, εντείνοντας την οικονομική πίεση προς όσους «ζούνε με τη μισθό τους», για να θυμηθούμε μία παλαιότερη ρήση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η κατάσταση δεν περιγράφεται με ένα «αφήγημα» όπως λένε οι επικοινωνιολόγοι.
Από την άλλη η φορολογική πολιτική εστιάστηκε όπως θα δούμε εμβαθύνοντας στα νούμερα, εντάσσεται σε έναν εκλογικό σχεδιασμό να συσπειρώσει σε μια εκλογική συμμαχία πάνω από το κρίσιμο 30% όσους μπόρεσαν να αυξήσουν την «καθαρή οικονομική του θέση» όπως λένε οι οικονομολόγοι στην μεταμνημονιακή Ελλάδα.
Αυτοί που εισπράττουν μερίσματα οι οποίοι φορολογούνται με ένα … γενναιόδωρο 5% (από τους χαμηλότερους συντελεστές στην ΕΕ), οι κατοχοι ακινήτων η αξία των οποίων βρίσκεται στην ανιούσα εν μέσω κρίσης στην αφορά και όσοι ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα.
Στα παραπάνω εάν συνδυάσουμε και την μεγαλύτερη πρόσβαση που απολαμβάνουν αυτές οι κοινωνικές ομάδες στην τραπαεζική  πίστωση, αντιλαμβανόμαστε την υλική βάση της πολιτικής συμμαχίας των εχόντων και κατεχόντων που θέλει να διαμορφώσει το Μαξίμου εν όψει των επικείμενων εκλογών.

Τι λένε τα νούμερα

Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιοι έχουν τη μεγαλύτερη δυνατότητα να επωφελούνται από τις φοροαπαλλαγές.
Και, αν συνδυάσουμε τα στοιχεία για τις φορολογικές δαπάνες με την κατανομή του πλούτου και των εισοδημάτων, προκύπτει μια σαφής εικόνα: τα ανώτερα περιουσιακά και εισοδηματικά στρώματα έχουν σημαντικό συγκριτικό πλεονέκτημα.
Σύμφωνα με την Έκθεση Φορολογικών Δαπανών 2027, το συνολικό κόστος των φοροαπαλλαγών και των φορολογικών εκπτώσεων ανέρχεται σε 26,29 δισ. ευρώ, αυξημένο κατά 3,41 δισ. ευρώ ή 14,9% σε σχέση με την προηγούμενη έκθεση.
Από αυτά, τα 12,083 δισ. ευρώ αφορούν τη φορολογία κεφαλαίου και άλλα 4,908 δισ. ευρώ τη φορολογία επιχειρήσεων.
Δηλαδή, σχεδόν 17 δισ. ευρώ, περίπου το 65% του συνολικού κόστους, συνδέονται με την κατοχή και μεταβίβαση περιουσίας και την επιχειρηματική δραστηριότητα.
Ο χαμηλός φορολογικός συντελεστής για τα μερισματα κοστίζει στο δημόσιο ταμείο - Η περίπτωση των τραπεζών

Στιγμιότυπο_οθόνης_2026-11-22_154007.png
Η διάχυση στη φορολογική βάση

Ασφαλώς, δεν σημαίνει ότι ολόκληρο αυτό το ποσό καταλήγει στους πλουσιότερους.
Στις φοροαπαλλαγές περιλαμβάνονται, για παράδειγμα, η πρώτη κατοικία, επενδυτικά κίνητρα και άλλες ρυθμίσεις με ευρύτερους δικαιούχους.
Ωστόσο, η σύνθεση των φορολογικών ελαφρύνσεων έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς όσοι διαθέτουν μεγάλη ακίνητη περιουσία, εταιρικές συμμετοχές και εισοδήματα από κεφάλαιο έχουν περισσότερες δυνατότητες πρόσβασης σε συγκεκριμένες φορολογικές απαλλαγές.
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα αν συνδυαστεί με την κατανομή του πλούτου στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις της World Inequality Database, το πλουσιότερο 10% κατέχει περίπου το 61% του συνολικού καθαρού προσωπικού πλούτου.
Πρόκειται για μια εξαιρετικά υψηλή συγκέντρωση περιουσίας, η οποία σημαίνει ότι οι φορολογικές ελαφρύνσεις που συνδέονται με ακίνητα, εταιρικές συμμετοχές και κεφάλαιο αφορούν πεδία στα οποία το ανώτερο 10% έχει πολύ μεγαλύτερη οικονομική παρουσία.
Την ίδια στιγμή, η φορολογία των επιχειρήσεων περιλαμβάνει απαλλαγές δισεκατομμυρίων ευρώ, μεταξύ των οποίων περίπου 963,4 εκατ. ευρώ για έσοδα από μερίσματα και κέρδη από συμμετοχές σε άλλες εταιρείες.
Οι συγκεκριμένες απαλλαγές αφορούν κυρίως εταιρικούς δικαιούχους και όχι απευθείας τα φυσικά πρόσωπα που εισπράττουν μερίσματα.
Ωστόσο, αποτελούν μέρος ενός φορολογικού πλαισίου που ευνοεί τη διατήρηση και την επανεπένδυση εταιρικού κεφαλαίου, δραστηριότητες στις οποίες έχουν μεγαλύτερη συμμετοχή όσοι διαθέτουν σημαντική οικονομική επιφάνεια.
Από την άλλη πλευρά, είναι αλήθεια ότι οι φορολογικές ελαφρύνσεις δεν αφορούν μόνο τους εύπορους.
Περίπου 4,159 δισ. ευρώ κατευθύνονται μέσω της βασικής μείωσης φόρου σε μισθωτούς, συνταξιούχους και αγρότες, καλύπτοντας περισσότερες από 6,7 εκατομμύρια περιπτώσεις.
Επίσης, πρέπει να σημειωθεί ότι το ανώτερο 10% καταβάλλει πάνω από το 50% των εσόδων από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος.
Επομένως, η συζήτηση δεν μπορεί να παρουσιάζει τους πλουσιότερους αποκλειστικά ως ωφελούμενους και όχι ως φορολογούμενους.
Το ζήτημα, όμως, δεν είναι μόνο πόσο φόρο πληρώνει κάποιος από το εισόδημά του.
Είναι και το πώς φορολογούνται οι διαφορετικές μορφές εισοδήματος και πλούτου, καθώς και ποιες δυνατότητες έχει κάθε κοινωνική ομάδα να αξιοποιεί τις προβλεπόμενες απαλλαγές.

Ένας μισθωτός εξαρτάται κυρίως από τη φορολογική μεταχείριση του μισθού του. Αντίθετα, κάποιος που διαθέτει ακίνητα, εταιρικές συμμετοχές και σημαντικό επενδυτικό κεφάλαιο μπορεί να επωφελείται από ένα ευρύτερο σύνολο φορολογικών ρυθμίσεων.
Αυτό είναι το ουσιαστικό συμπέρασμα από τη σύνθεση των διαθέσιμων στοιχείων: το ανώτερο 10% είναι, εν γένει, σε πλεονεκτικότερη θέση ως προς τη δυνατότητα αξιοποίησης των φορολογικών ελαφρύνσεων, επειδή συγκεντρώνει δυσανάλογα μεγάλο μέρος του πλούτου και έχει μεγαλύτερη πρόσβαση στις κατηγορίες περιουσίας και οικονομικής δραστηριότητας που συνδέονται με σημαντικές φοροαπαλλαγές.
Δεν υπάρχουν, ωστόσο, διαθέσιμα στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι το συγκεκριμένο 10% εισπράττει ένα ορισμένο ποσοστό από τα 26,29 δισ. ευρώ.
Το ερώτημα που οφείλει, επομένως, να απαντήσει η φορολογική πολιτική είναι απλό: όταν το κράτος παραιτείται από έσοδα 26,3 δισ. ευρώ, ποιοι ωφελούνται περισσότερο;
Οι εργαζόμενοι που εξαρτώνται από τον μισθό τους ή εκείνοι που διαθέτουν ακίνητη περιουσία, εταιρείες, μερίσματα και επενδυτικό κεφάλαιο;
Η απάντηση δεν βρίσκεται μόνο στο ύψος των φοροαπαλλαγών, αλλά κυρίως στην άνιση δυνατότητα πρόσβασης σε αυτές
. Και τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι το ανώτερο 10% ξεκινά από σαφώς ευνοϊκότερη θέση .


ΥΓ. Τη δυνατότητα διαμόρφωσης μιας ευρείας πολιτικής συμμαχίας εκ μέρους της κυβερνώσας παράταξης επιτείνει και η αντιπολιτευτική σιωπή απέναντι σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα που θα έπρεπε να ενταχθεί στο επίκεντρο της πολιτικής ατζέντας.

Δρ Θοδωρής Δεληγιάννης
www.bankingnews.gr

Ρoή Ειδήσεων

Σχόλια αναγνωστών

Δείτε επίσης