Τι ήταν τελικά αυτή η κατάρα ως σήμερα που αποδεικνύεται... ευλογία στη μάχη κατά του καρκίνου!
Μια αναπάντεχη επιστημονική ανακάλυψη έρχεται να ανατρέψει έναν από τους πιο διάσημους θρύλους της αρχαιολογίας... αυτόν της «κατάρας» του Φαραώ Τουταγχαμών.
Τι ήταν τελικά αυτή η κατάρα ως σήμερα που αποδεικνύεται... ευλογία στη μάχη κατά του καρκίνου!
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Pennsylvania κατάφεραν να τιθασεύσουν τις τοξικές ιδιότητες του μύκητα Aspergillus flavus, του μικροοργανισμού που συνδέθηκε άρρηκτα με την περίφημη «κατάρα των Φαραώ», μετατρέποντάς τον σε μια εξαιρετικά ισχυρή αντικαρκινική ένωση.
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Nature Chemical Biology, αποδεικνύει ότι οι τροποποιημένες ενώσεις του μύκητα μπορούν να εξολοθρεύσουν τα καρκινικά κύτταρα της λευχαιμίας με αποτελεσματικότητα που ανταγωνίζεται τις ήδη εγκεκριμένες χημειοθεραπείες.
Τι είναι η κατάρα... δηλαδή ο μύκητας
Ο Aspergillus flavus είναι ένας κοινός αλλά εξαιρετικά τοξικός μύκητας, γνωστός για τις κιτρινοπράσινες σποριές του.
Η σιδηρά φήμη του εδραιώθηκε όταν συνδέθηκε με τους μυστηριώδεις θανάτους αρχαιολόγων και εργατών.
Ο πρόωρος θάνατος του Lord Carnarvon το 1923, λίγους μήνες μετά το άνοιγμα του τάφου του Τουταγχαμών, πυροδότησε τις φήμες για την κατάρα.
Επίσης, το 1973, κατά την ανασκαφή της κρύπτης του βασιλιά Καζίμιρ Δ΄ στην Πολωνία, 10 από τους 12 επιστήμονες που εισήλθαν στον χώρο πέθαναν μέσα σε λίγες εβδομάδες.
Η μεταγενέστερη μικροβιολογική έρευνα αποκάλυψε ότι οι θάνατοι δεν οφείλονταν σε μεταφυσικές δυνάμεις, αλλά στην εισπνοή των ανθεκτικών σπορίων του Aspergillus flavus, τα οποία παρέμεναν ζωντανά και αδρανή στους κλειστούς τάφους για αιώνες, προκαλώντας θανατηφόρες πνευμονικές λοιμώξεις σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.
Οι επιστήμονες απομόνωσαν από τον μύκητα μια σπάνια κατηγορία μορίων που ονομάζονται ασπεριγιμυκίνες.
Στη φυσική τους κατάσταση, οι ενώσεις αυτές μπλοκάρουν τον σχηματισμό των μικροσωληνίσκων, των δομών δηλαδή που λειτουργούν ως σκαλωσιά και επιτρέπουν στα καρκινικά κύτταρα να διαιρούνται και να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα.
Αν και οι φυσικές ασπεριγιμυκίνες έδειξαν αμέσως θετικά δείγματα γραφής κατά της λευχαιμίας, οι ερευνητές προχώρησαν τη διαδικασία ένα βήμα παραπέρα και συνδύασαν τη δομή του μύκητα με ένα λιπαρό οξύ παρόμοιο με αυτό που εντοπίζεται στον βασιλικό πολτό των μελισσών.
Αυτή η χημική τροποποίηση υπερφόρτωσε το μόριο, επιτρέποντάς του να διαιρείται και να διεισδύει πολύ πιο εύκολα στο εσωτερικό των καρκινικών κυττάρων, παραμένοντας εκεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Το νέο αυτό μόριο παρουσιάζει ισχυρή δράση κατά της λευχαιμίας, ενώ εμφανίζει μηδενική επίδραση σε υγιή κύτταρα του ήπατος, του πνεύμονα ή του μαστού.
Στις εργαστηριακές δοκιμές αποδείχθηκε εξίσου αποτελεσματικό με το κλασικό φάρμακο της χημειοθεραπείας που ονομάζεται κυταραβίνη.
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της έρευνας είναι η απόλυτη ακρίβεια της νέας ένωσης.
Στις εργαστηριακές δοκιμές, η τροποποιημένη ουσία επιτέθηκε αποκλειστικά στα κύτταρα της λευχαιμίας, αφήνοντας εντελώς ανέπαφα τα υγιή κύτταρα καθώς και άλλους τύπους συμπαγών όγκων.
Αυτή η επιλεκτικότητα είναι εξαιρετικά σπάνια και πολύτιμη, καθώς υπόσχεται μελλοντικές θεραπείες με σαφώς λιγότερες παρενέργειες για τους ασθενείς σε σχέση με τις παραδοσιακές μεθόδους.
Αν και η έρευνα βρίσκεται σε προκλινικό στάδιο και απαιτούνται δοκιμές σε ζώα προτού ξεκινήσουν οι κλινικές μελέτες σε ανθρώπους, η μετατροπή του καταραμένου μύκητα σε ιατρικό σύμμαχο αποδεικνύει ότι η φύση κρύβει τα πιο ισχυρά φάρμακα στα πιο απροσδόκητα και σκοτεινά σημεία.
www.bankingnews.gr
Τι ήταν τελικά αυτή η κατάρα ως σήμερα που αποδεικνύεται... ευλογία στη μάχη κατά του καρκίνου!
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Pennsylvania κατάφεραν να τιθασεύσουν τις τοξικές ιδιότητες του μύκητα Aspergillus flavus, του μικροοργανισμού που συνδέθηκε άρρηκτα με την περίφημη «κατάρα των Φαραώ», μετατρέποντάς τον σε μια εξαιρετικά ισχυρή αντικαρκινική ένωση.
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Nature Chemical Biology, αποδεικνύει ότι οι τροποποιημένες ενώσεις του μύκητα μπορούν να εξολοθρεύσουν τα καρκινικά κύτταρα της λευχαιμίας με αποτελεσματικότητα που ανταγωνίζεται τις ήδη εγκεκριμένες χημειοθεραπείες.
Τι είναι η κατάρα... δηλαδή ο μύκητας
Ο Aspergillus flavus είναι ένας κοινός αλλά εξαιρετικά τοξικός μύκητας, γνωστός για τις κιτρινοπράσινες σποριές του.
Η σιδηρά φήμη του εδραιώθηκε όταν συνδέθηκε με τους μυστηριώδεις θανάτους αρχαιολόγων και εργατών.
Ο πρόωρος θάνατος του Lord Carnarvon το 1923, λίγους μήνες μετά το άνοιγμα του τάφου του Τουταγχαμών, πυροδότησε τις φήμες για την κατάρα.
Επίσης, το 1973, κατά την ανασκαφή της κρύπτης του βασιλιά Καζίμιρ Δ΄ στην Πολωνία, 10 από τους 12 επιστήμονες που εισήλθαν στον χώρο πέθαναν μέσα σε λίγες εβδομάδες.
Η μεταγενέστερη μικροβιολογική έρευνα αποκάλυψε ότι οι θάνατοι δεν οφείλονταν σε μεταφυσικές δυνάμεις, αλλά στην εισπνοή των ανθεκτικών σπορίων του Aspergillus flavus, τα οποία παρέμεναν ζωντανά και αδρανή στους κλειστούς τάφους για αιώνες, προκαλώντας θανατηφόρες πνευμονικές λοιμώξεις σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.
Οι επιστήμονες απομόνωσαν από τον μύκητα μια σπάνια κατηγορία μορίων που ονομάζονται ασπεριγιμυκίνες.
Στη φυσική τους κατάσταση, οι ενώσεις αυτές μπλοκάρουν τον σχηματισμό των μικροσωληνίσκων, των δομών δηλαδή που λειτουργούν ως σκαλωσιά και επιτρέπουν στα καρκινικά κύτταρα να διαιρούνται και να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα.
Αν και οι φυσικές ασπεριγιμυκίνες έδειξαν αμέσως θετικά δείγματα γραφής κατά της λευχαιμίας, οι ερευνητές προχώρησαν τη διαδικασία ένα βήμα παραπέρα και συνδύασαν τη δομή του μύκητα με ένα λιπαρό οξύ παρόμοιο με αυτό που εντοπίζεται στον βασιλικό πολτό των μελισσών.
Αυτή η χημική τροποποίηση υπερφόρτωσε το μόριο, επιτρέποντάς του να διαιρείται και να διεισδύει πολύ πιο εύκολα στο εσωτερικό των καρκινικών κυττάρων, παραμένοντας εκεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Το νέο αυτό μόριο παρουσιάζει ισχυρή δράση κατά της λευχαιμίας, ενώ εμφανίζει μηδενική επίδραση σε υγιή κύτταρα του ήπατος, του πνεύμονα ή του μαστού.
Στις εργαστηριακές δοκιμές αποδείχθηκε εξίσου αποτελεσματικό με το κλασικό φάρμακο της χημειοθεραπείας που ονομάζεται κυταραβίνη.
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της έρευνας είναι η απόλυτη ακρίβεια της νέας ένωσης.
Στις εργαστηριακές δοκιμές, η τροποποιημένη ουσία επιτέθηκε αποκλειστικά στα κύτταρα της λευχαιμίας, αφήνοντας εντελώς ανέπαφα τα υγιή κύτταρα καθώς και άλλους τύπους συμπαγών όγκων.
Αυτή η επιλεκτικότητα είναι εξαιρετικά σπάνια και πολύτιμη, καθώς υπόσχεται μελλοντικές θεραπείες με σαφώς λιγότερες παρενέργειες για τους ασθενείς σε σχέση με τις παραδοσιακές μεθόδους.
Αν και η έρευνα βρίσκεται σε προκλινικό στάδιο και απαιτούνται δοκιμές σε ζώα προτού ξεκινήσουν οι κλινικές μελέτες σε ανθρώπους, η μετατροπή του καταραμένου μύκητα σε ιατρικό σύμμαχο αποδεικνύει ότι η φύση κρύβει τα πιο ισχυρά φάρμακα στα πιο απροσδόκητα και σκοτεινά σημεία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών