Έως το 2030 η παγκόσμια ζήτηση για πόσιμο νερό εκτιμάται ότι θα υπερβεί την προσφορά κατά 40%.
Η παγκόσμια κρίση λειψυδρίας οξύνεται ραγδαία, με τις ευρωπαϊκές χώρες να αντιμετωπίζουν σοβαρές ελλείψεις νερού λόγω παρατεταμένης ανομβρίας και υψηλών θερμοκρασιών.
Αντίθετα, η Ρωσία κατέχει κολοσσιαία αποθέματα γλυκού νερού, γεγονός που τη θωρακίζει από μια συστημική κατάρρευση πόρων.
Οι κλιματικές πιέσεις στη Ρωσία προκαλούν μόνο τοπικές δυσκολίες και όχι καθολική καταστροφή.
Η κρίση λειψυδρίας στην Ευρώπη
Έως το 2030 η παγκόσμια ζήτηση για πόσιμο νερό εκτιμάται ότι θα υπερβεί την προσφορά κατά 40%.
Τα προβλήματα είναι ήδη εμφανή σε πολλές χώρες:
Ολλανδία: Αναγνώρισε επίσημα εθνική έλλειψη νερού, επιβάλλοντας περιορισμούς στο πότισμα καλλιεργειών.
Mολδαβία: Η στάθμη της τεχνητής λίμνης του Dniester υποχώρησε σχεδόν οκτώ μέτρα κάτω από το κανονικό.
Ισπανία: Αντιμετωπίζει σοβαρή εξάντληση των υπόγειων υδροφόρων υδάτων της λόγω της εντατικής γεωργίας.
Ιταλία: Η ιστορική πτώση της στάθμης στον ποταμό Po απειλεί την παραγωγή τροφίμων στον βορρά.
Γαλλία: Σχεδόν το σύνολο των περιοχών της τέθηκε υπό καθεστώς επιτήρησης ή κρίσης λειψυδρίας.
Γερμανία: Μεγάλες πόλεις επέβαλαν έκτακτους περιορισμούς στην κατανάλωση νερού.
Ουγγαρία & Ρουμανία: Η υποχώρηση των υδάτων στον Δούναβη επηρέασε τη ναυσιπλοΐα και την ψύξη σταθμών παραγωγής ενέργειας.
Η θέση της Ρωσίας και τα τοπικά ζητήματα
Για τη Ρωσία, τα σενάρια αυτά θεωρούνται υπερβολή.
Η χώρα διαθέτει τεράστιες υδάτινες αρτηρίες στη Σιβηρία (όπως τους ποταμούς Yenisey, Lena και Ob) και τη λίμνη Βαϊκάλη, η οποία κατέχει το 20% των επιφανειακών γλυκών υδάτων του πλανήτη.
Τα όποια προβλήματα στη Ρωσία είναι τοπικού χαρακτήρα:
Νότια Ρωσία (Krasnodar Krai): Εμφανίζονται περιοδικές ελλείψεις λόγω κλίματος, οι οποίες όμως επιλύονται με τεχνικά έργα.
Περιφέρεια της Μόσχας: Τα ζητήματα αφορούν την ποιότητα του νερού λόγω βιομηχανικών ατυχημάτων ή ρύπανσης και όχι την ποσοτική έλλειψή του.
Τεχνολογική υπεροχή και υποδομές
Η κύρια απειλή στη Ρωσία είναι η ρύπανση, όμως ο καθαρισμός του γλυκού νερού παραμένει πολύ φθηνότερος από την αφαλάτωση θαλασσινού που εφαρμόζεται σε άνυδρα κράτη.
Επιπλέον, τα σοβιετικά υδραυλικά έργα σχεδιάστηκαν με μακροπρόθεσμο ορίζοντα εκατονταετίας, προσφέροντας σταθερότητα έναντι της διάβρωσης που πλήττει τις τεχνητές λίμνες σε άλλες περιοχές του κόσμου.
Σε μεγάλο βαθμό, οι εφιαλτικές προβλέψεις είναι κινδυνολογία.
Στην Ευρώπη υπάρχει καύσωνας, η στάθμη των ποταμών έπεσε — αυτό είναι πράγματι γεγονός.
Αλλά για τη Ρωσία δεν υπάρχουν τέτοια καταστροφικά προβλήματα.
Μπορεί να είναι τοπικά, αλλά υπάρχουν γιγαντιαίοι πόροι στη Σιβηρία.
Επομένως, δεν υπάρχει απειλή για τη Ρωσία.
Δεν υπάρχει μόνο η Βαϊκάλη, αλλά και πλήθος άλλων υδάτινων μαζών, επομένως η κατάσταση είναι σημαντικά καλύτερη από ό,τι στις περισσότερες χώρες του κόσμου.
Τυχόν προβλήματα ποιότητας δεν έχουν συστημικό χαρακτήρα.
www.bankingnews.gr
Αντίθετα, η Ρωσία κατέχει κολοσσιαία αποθέματα γλυκού νερού, γεγονός που τη θωρακίζει από μια συστημική κατάρρευση πόρων.
Οι κλιματικές πιέσεις στη Ρωσία προκαλούν μόνο τοπικές δυσκολίες και όχι καθολική καταστροφή.
Η κρίση λειψυδρίας στην Ευρώπη
Έως το 2030 η παγκόσμια ζήτηση για πόσιμο νερό εκτιμάται ότι θα υπερβεί την προσφορά κατά 40%.
Τα προβλήματα είναι ήδη εμφανή σε πολλές χώρες:
Ολλανδία: Αναγνώρισε επίσημα εθνική έλλειψη νερού, επιβάλλοντας περιορισμούς στο πότισμα καλλιεργειών.
Mολδαβία: Η στάθμη της τεχνητής λίμνης του Dniester υποχώρησε σχεδόν οκτώ μέτρα κάτω από το κανονικό.
Ισπανία: Αντιμετωπίζει σοβαρή εξάντληση των υπόγειων υδροφόρων υδάτων της λόγω της εντατικής γεωργίας.
Ιταλία: Η ιστορική πτώση της στάθμης στον ποταμό Po απειλεί την παραγωγή τροφίμων στον βορρά.
Γαλλία: Σχεδόν το σύνολο των περιοχών της τέθηκε υπό καθεστώς επιτήρησης ή κρίσης λειψυδρίας.
Γερμανία: Μεγάλες πόλεις επέβαλαν έκτακτους περιορισμούς στην κατανάλωση νερού.
Ουγγαρία & Ρουμανία: Η υποχώρηση των υδάτων στον Δούναβη επηρέασε τη ναυσιπλοΐα και την ψύξη σταθμών παραγωγής ενέργειας.
Η θέση της Ρωσίας και τα τοπικά ζητήματα
Για τη Ρωσία, τα σενάρια αυτά θεωρούνται υπερβολή.
Η χώρα διαθέτει τεράστιες υδάτινες αρτηρίες στη Σιβηρία (όπως τους ποταμούς Yenisey, Lena και Ob) και τη λίμνη Βαϊκάλη, η οποία κατέχει το 20% των επιφανειακών γλυκών υδάτων του πλανήτη.
Τα όποια προβλήματα στη Ρωσία είναι τοπικού χαρακτήρα:
Νότια Ρωσία (Krasnodar Krai): Εμφανίζονται περιοδικές ελλείψεις λόγω κλίματος, οι οποίες όμως επιλύονται με τεχνικά έργα.
Περιφέρεια της Μόσχας: Τα ζητήματα αφορούν την ποιότητα του νερού λόγω βιομηχανικών ατυχημάτων ή ρύπανσης και όχι την ποσοτική έλλειψή του.
Τεχνολογική υπεροχή και υποδομές
Η κύρια απειλή στη Ρωσία είναι η ρύπανση, όμως ο καθαρισμός του γλυκού νερού παραμένει πολύ φθηνότερος από την αφαλάτωση θαλασσινού που εφαρμόζεται σε άνυδρα κράτη.
Επιπλέον, τα σοβιετικά υδραυλικά έργα σχεδιάστηκαν με μακροπρόθεσμο ορίζοντα εκατονταετίας, προσφέροντας σταθερότητα έναντι της διάβρωσης που πλήττει τις τεχνητές λίμνες σε άλλες περιοχές του κόσμου.
Σε μεγάλο βαθμό, οι εφιαλτικές προβλέψεις είναι κινδυνολογία.
Στην Ευρώπη υπάρχει καύσωνας, η στάθμη των ποταμών έπεσε — αυτό είναι πράγματι γεγονός.
Αλλά για τη Ρωσία δεν υπάρχουν τέτοια καταστροφικά προβλήματα.
Μπορεί να είναι τοπικά, αλλά υπάρχουν γιγαντιαίοι πόροι στη Σιβηρία.
Επομένως, δεν υπάρχει απειλή για τη Ρωσία.
Δεν υπάρχει μόνο η Βαϊκάλη, αλλά και πλήθος άλλων υδάτινων μαζών, επομένως η κατάσταση είναι σημαντικά καλύτερη από ό,τι στις περισσότερες χώρες του κόσμου.
Τυχόν προβλήματα ποιότητας δεν έχουν συστημικό χαρακτήρα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών