Στο υψηλότερο επίπεδο μετά την οικονομική κρίση του 2008 βρίσκονται οι διασυνοριακές συγχωνεύσεις μεταξύ τραπεζών της ΕΕ, καθώς τα αυξανόμενα κέρδη και οι τιμές των μετοχών στον κλάδο έβαλαν τέλος σε μια μακρά περίοδο υποτονικής δραστηριότητας συμφωνιών. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Dealogic, αρκετές τραπεζικές συγχωνεύσεις πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ συνέβαλαν ώστε η συνολική αξία των διασυνοριακών ευρωπαϊκών τραπεζικών συμφωνιών να ανέλθει στα 17 δισ. ευρώ το 2025, από 3,4 δισ. ευρώ το 2024.
Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής ζητούν εδώ και καιρό μεγαλύτερη ενοποίηση στην κατακερματισμένη τραπεζική αγορά της ΕΕ, που -σύμφωνα με στελέχη του κλάδου- ταλαιπωρείται από ρυθμιστικά εμπόδια και πολιτικές αντιστάσεις, με αποτέλεσμα ο κλάδος να χάνει έδαφος έναντι των μεγαλύτερων αμερικανικών ανταγωνιστών του. Παρότι η πρόοδος στην άρση της γραφειοκρατίας γύρω από την πανευρωπαϊκή τραπεζική δραστηριότητα είναι αργή, υπάρχουν ενδείξεις ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες προχωρούν σε συμφωνίες για διασυνοριακή επέκταση ούτως ή άλλως.
Ο διευθύνων σύμβουλος της UniCredit, Andrea Orcel, ο οποίος έχει στο παρελθόν ζητήσει τη δημιουργία μεγαλύτερων και ισχυρότερων ευρωπαϊκών τραπεζών ώστε να ανταγωνιστούν τους αμερικανικούς ομίλους, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι «το ανταγωνιστικό τοπίο θα αλλάξει δραματικά», επικαλούμενος τις νέες τεχνολογίες και την άνοδο των fintech. «Είμαι αρκετά πεπεισμένος ότι μέχρι το 2030 θα υπάρχουν λιγότερες τράπεζες. Θα υπάρξουν νικητές και ηττημένοι και η απόσταση μεταξύ τους θα είναι πολύ, πολύ μεγαλύτερη. Κάποιες θα συγχωνευθούν. Κάποιες θα εξαφανιστούν».
Ο Fernando de la Mora, επικεφαλής χρηματοοικονομικών υπηρεσιών στην Alvarez & Marsal, δήλωσε ότι η άνοδος των τραπεζικών συμφωνιών στην ΕΕ οφείλεται στις υψηλότερες αποτιμήσεις του κλάδου, στο σταθερό μακροοικονομικό περιβάλλον, στα χαμηλά ποσοστά αθετήσεων και στα οφέλη κλίμακας για μεγάλες επενδύσεις στην πληροφορική. «Σε ένα σταθερό μακροοικονομικό περιβάλλον, χωρίς προβλήματα πιστωτικού κινδύνου και με υψηλά επίπεδα τεχνολογικού μετασχηματισμού, οι συνθήκες για μεγαλύτερη ενοποίηση παραμένουν πολύ ευνοϊκές», ανέφερε.
Τα μεγαλύτερα deals
Η πώληση από την Banco Santander, ύψους 7 δισ. ευρώ, μεγάλου μέρους των πολωνικών της δραστηριοτήτων στην αυστριακή Erste Bank ήταν μία από τις μεγαλύτερες συμφωνίες, που ώθησαν το περσινό σύνολο διασυνοριακής ενοποίησης στο υψηλότερο επίπεδο από το 2008, όταν είχαν συναφθεί συμφωνίες ύψους 19,5 δισ. ευρώ.
Άλλες τραπεζικές συγχωνεύσεις στην ΕΕ πέρυσι περιλάμβαναν την εξαγορά της πορτογαλικής Novo Banco από τη γαλλική BPCE έναντι 6,4 δισ. ευρώ, η οποία διαχειρίζεται τα δίκτυα Banque Populaire και Caisse d’Epargne, καθώς και την εξαγορά της γερμανικής OLB από τη γαλλική Crédit Mutuel έναντι 1,8 δισ. ευρώ.
Η άνοδος των συγχωνεύσεων τραπεζών στην ΕΕ εντάσσεται σε μια ευρύτερη παγκόσμια τάση. Η αξία των τραπεζικών συγχωνεύσεων και εξαγορών παγκοσμίως υπερδιπλασιάστηκε πέρυσι στα 190 δισ. δολάρια, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της συμβουλευτικής McKinsey. Ο αριθμός των διασυνοριακών τραπεζικών συγχωνεύσεων στην ΕΕ παρέμεινε σχετικά χαμηλός, μόλις 19 πέρυσι.
Δυναμική για περισσότερες συμφωνίες
Ο Andrew Stimpson, επικεφαλής έρευνας ευρωπαϊκών τραπεζών στην KBW, δήλωσε ότι υπάρχει δυναμική για περισσότερες συμφωνίες το 2026 και μετά. «Τώρα που οι τράπεζες διαπραγματεύονται πολύ πάνω από τη λογιστική τους αξία, οι διοικητικές ομάδες πρέπει να αξιολογήσουν πώς θα αξιοποιήσουν τα μεγάλα ποσά κεφαλαίου που έχουν δημιουργήσει. Οι επαναγορές μετοχών μπορεί να εξακολουθούν να έχουν νόημα, αλλά η οργανική ανάπτυξη και οι συγχωνεύσεις και εξαγορές είναι πραγματικές επιλογές», ανέφερε.
Ο Hyder Jumabhoy, επικεφαλής της ομάδας χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων της νομικής εταιρείας White & Case, δήλωσε ότι οι 20 μεγαλύτερες τράπεζες της ΕΕ έχουν συγκεντρώσει 600 δισ. δολάρια πλεονάζοντος κεφαλαίου τα τελευταία τρία χρόνια, το οποίο επιθυμούν να διοχετεύσουν σε συμφωνίες. «Αυτό δεν είναι αποδοτικό», είπε. «Γι’ αυτό βλέπετε αύξηση στις εξαγορές τόσο σε εθνικό όσο και σε διασυνοριακό επίπεδο».
Εμπόδια
Ωστόσο, ανώτατο στέλεχος μεγάλης τράπεζας της ΕΕ δήλωσε ότι εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικά εμπόδια στη διασυνοριακή ενοποίηση μεταξύ των μεγαλύτερων δανειστών της περιοχής. Το στέλεχος ανέφερε ότι οι εξαγορές μεγαλύτερων τραπεζών της ΕΕ συχνά προκαλούν πολιτικές αντιδράσεις, όπως οι προειδοποιήσεις που απηύθυναν Γερμανοί πολιτικοί ηγέτες προς την ιταλική UniCredit όταν απέκτησε μεγάλο ποσοστό στη Commerzbank. «Αν κλείναμε το 100% του εταιρικού κέντρου και απολύαμε 20.000 έως 30.000 άτομα… είναι κάτι που θα αποδεχόταν η κυβέρνηση;» διερωτήθηκε.
Στελέχη ευρωπαϊκών τραπεζών διαμαρτύρονται ότι ο ρυθμιστικός κατακερματισμός στην ΕΕ παγιδεύει εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ κεφαλαίου και ρευστότητας πίσω από εθνικά σύνορα. Η European Central Bank έχει εκτιμήσει ότι 225 δισ. ευρώ τραπεζικού κεφαλαίου και 250 δισ. ευρώ τραπεζικής ρευστότητας παραμένουν ακινητοποιημένα λόγω αυτών των εθνικών περιορισμών.
«Εκτός αν η ρευστότητα είναι πλήρως ανταλλάξιμη στην Ευρώπη, δεν πρόκειται να αγοράσω άλλη τράπεζα σε διαφορετική χώρα της ΕΕ», ανέφερε το στέλεχος. «Αν η JPMorgan έχει πλεονάζουσα ρευστότητα στη Γιούτα, μπορεί να τη μεταφέρει σε άλλα μέρη των ΗΠΑ. Αυτό όμως συχνά δεν ισχύει στην Ευρώπη».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών