Τα ποσοστά αποδοχής του Αμερικανού προέδρου έχουν καταρρεύσει από το 47% τον Ιανουάριο του 2025 στο μόλις 38% σήμερα, ενώ η αποδοκιμασία εκτινάσσεται στο 59%...
Η ραγδαία φθορά της δημοτικότητας του Donald Trump δεν αποτελεί απλώς μια πολιτική εξέλιξη…
Είναι ένα προειδοποιητικό σήμα για βαθύτερες αναταράξεις που ήδη διαπερνούν την αμερικανική οικονομία και, κατ’ επέκταση, το παγκόσμιο σύστημα.
Τα ποσοστά αποδοχής του έχουν καταρρεύσει από το 47% τον Ιανουάριο του 2025 στο μόλις 38% σήμερα, ενώ η αποδοκιμασία εκτινάσσεται στο 59%.
Πρόκειται για επίπεδα που ιστορικά προμηνύουν πολιτική αστάθεια και ενδεχομένως οικονομικές ανατροπές.
Το ερώτημα που πλανάται απειλητικά: τι θα συμβεί αν η ένταση με το Ιράν ξεφύγει από κάθε έλεγχο;
Ο γνωστός αναλυτής Harry Dent κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, επισημαίνοντας πως η πραγματική αιτία της επιδείνωσης δεν είναι γεωπολιτική, αλλά βαθιά οικονομική.
Η αμερικανική οικονομία, όπως υποστηρίζει, έχει εισέλθει σε φάση «Εξάντλησης της Ζήτησης», αποτέλεσμα μιας τεχνητής ευημερίας που στηρίχθηκε σε υπερβολική νομισματική και δημοσιονομική τόνωση από το 2009 και μετά.
Ωρολογιακή βόμβα
Παρά τις προσπάθειες περιορισμού, ο ισολογισμός της Federal Reserve παραμένει διογκωμένος, ενώ το συνολικό αμερικανικό χρέος έχει εκτοξευθεί πάνω από τα 39 τρισεκατομμύρια δολάρια, αυξανόμενο κατά περίπου 2 τρισ. ετησίως.
Η οικονομία, αντί να αναπτύσσεται οργανικά, εξαρτάται όλο και περισσότερο από παρεμβάσεις.
Οι αναχρηματοδοτήσεις στεγαστικών δανείων και οι επαναγορές μετοχών, βασικοί πυλώνες ρευστότητας, εξαντλούνται.
Και το εφιαλτικό σενάριο αρχίζει να διαμορφώνεται: Τι θα συμβεί αν οι αποδόσεις των 10ετών ομολόγων εκτιναχθούν μόνιμς από το 4,2% στο 5% ή ακόμα και στο 6%;
Η απάντηση είναι απλή και τρομακτική: εκρηκτική αύξηση των ελλειμμάτων, δημοσιονομική ασφυξία και πιθανή απώλεια ελέγχου.
Όταν το διογκωμένο χρέος συναντήσει υψηλότερα επιτόκια, το αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον Dent, είναι προδιαγεγραμμένο: αναδιαρθρώσεις, κρίσεις φερεγγυότητας, ακόμα και αθετήσεις πληρωμών.
Και το πιο ανησυχητικό; Δεν αφορά μόνο τις ΗΠΑ. Το φαινόμενο είναι παγκόσμιο
Παρά το γεγονός ότι πολλοί οικονομικοί κύκλοι εμφανίζονται ανοδικοί, ο Dent προειδοποιεί πως η μεγάλη κρίση απλώς καθυστέρησε, δεν αποφεύχθηκε.
Η περίοδος 2026–2028 ενδέχεται να σηματοδοτήσει: «τη μεγαλύτερη κατάρρευση και ύφεση της ζωής μας»
Μια πρόβλεψη που γίνεται ακόμη πιο δυσοίωνη αν συνυπολογιστεί ότι ο κύκλος καινοτομίας παραμένει πτωτικός έως το 2032.
Τα πρώτα ρήγματα
Τα στοιχεία που έρχονται στην επιφάνεια είναι ανησυχητικά: Οι αιτήσεις αναχρηματοδότησης στεγαστικών δανείων καταρρέουν, οι καθυστερήσεις σε δάνεια αυτοκινήτων αγγίζουν επίπεδα του 2009 και δείκτες που ιστορικά προαναγγέλλουν ύφεση βρίσκονται ήδη σε «κόκκινη ζώνη»
Και όμως, η οικονομία δεν βρίσκεται επισήμως σε ύφεση.
Αυτή η απόκλιση είναι που τρομάζει περισσότερο: η κρίση μπορεί ήδη να έχει ξεκινήσει, απλώς δεν έχει αναγνωριστεί.
Η αγορά ακινήτων, η «καρδιά» της καταναλωτικής οικονομίας, στέλνει τα πιο ανησυχητικά μηνύματα.
Οι αιτήσεις στεγαστικών δανείων: κορυφώθηκαν το 2005 πριν την κρίση του 2006, κατέρρευσαν έως το 2010, ανέκαμψαν προσωρινά λόγω COVID και πλέον βρίσκονται σε επίπεδα που είχαν να εμφανιστούν από το 1994
Εάν αυτή η τάση συνεχιστεί, τότε το σενάριο μιας νέας Μεγάλης Ύφεσης ή ακόμα και μιας κρίσης επιπέδου Μεγάλης Χρηματοπιστωτικής Κρίσης, παύει να είναι ακραίο.
Ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο δεν είναι τα ίδια τα δεδομένα, αλλά η αντίδραση της αγοράς.
Οι φόβοι για ύφεση που κυριαρχούσαν πριν από έναν χρόνο έχουν σχεδόν εξαφανιστεί. Η αίσθηση ασφάλειας έχει επιστρέψει.
Και όμως, η ιστορία έχει αποδείξει ότι: οι μεγαλύτερες κρίσεις ξεσπούν όταν οι αγορές νιώθουν πιο ασφαλείς.
Σε αυτό το περιβάλλον, μια και μόνο αρνητική εξέλιξη, είτε γεωπολιτική είτε χρηματοπιστωτική ή δημοσιονομική, μπορεί να αποτελέσει τη «σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι».
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα έρθει η καταιγίδα. Αλλά πόσο απροετοίμαστοι θα είμαστε όταν ξεσπάσει.
www.bankingnews.gr
Είναι ένα προειδοποιητικό σήμα για βαθύτερες αναταράξεις που ήδη διαπερνούν την αμερικανική οικονομία και, κατ’ επέκταση, το παγκόσμιο σύστημα.
Τα ποσοστά αποδοχής του έχουν καταρρεύσει από το 47% τον Ιανουάριο του 2025 στο μόλις 38% σήμερα, ενώ η αποδοκιμασία εκτινάσσεται στο 59%.
Πρόκειται για επίπεδα που ιστορικά προμηνύουν πολιτική αστάθεια και ενδεχομένως οικονομικές ανατροπές.
Το ερώτημα που πλανάται απειλητικά: τι θα συμβεί αν η ένταση με το Ιράν ξεφύγει από κάθε έλεγχο;
Ο γνωστός αναλυτής Harry Dent κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, επισημαίνοντας πως η πραγματική αιτία της επιδείνωσης δεν είναι γεωπολιτική, αλλά βαθιά οικονομική.
Η αμερικανική οικονομία, όπως υποστηρίζει, έχει εισέλθει σε φάση «Εξάντλησης της Ζήτησης», αποτέλεσμα μιας τεχνητής ευημερίας που στηρίχθηκε σε υπερβολική νομισματική και δημοσιονομική τόνωση από το 2009 και μετά.
Ωρολογιακή βόμβα
Παρά τις προσπάθειες περιορισμού, ο ισολογισμός της Federal Reserve παραμένει διογκωμένος, ενώ το συνολικό αμερικανικό χρέος έχει εκτοξευθεί πάνω από τα 39 τρισεκατομμύρια δολάρια, αυξανόμενο κατά περίπου 2 τρισ. ετησίως.
Η οικονομία, αντί να αναπτύσσεται οργανικά, εξαρτάται όλο και περισσότερο από παρεμβάσεις.
Οι αναχρηματοδοτήσεις στεγαστικών δανείων και οι επαναγορές μετοχών, βασικοί πυλώνες ρευστότητας, εξαντλούνται.
Και το εφιαλτικό σενάριο αρχίζει να διαμορφώνεται: Τι θα συμβεί αν οι αποδόσεις των 10ετών ομολόγων εκτιναχθούν μόνιμς από το 4,2% στο 5% ή ακόμα και στο 6%;
Η απάντηση είναι απλή και τρομακτική: εκρηκτική αύξηση των ελλειμμάτων, δημοσιονομική ασφυξία και πιθανή απώλεια ελέγχου.
Όταν το διογκωμένο χρέος συναντήσει υψηλότερα επιτόκια, το αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον Dent, είναι προδιαγεγραμμένο: αναδιαρθρώσεις, κρίσεις φερεγγυότητας, ακόμα και αθετήσεις πληρωμών.
Και το πιο ανησυχητικό; Δεν αφορά μόνο τις ΗΠΑ. Το φαινόμενο είναι παγκόσμιο
Παρά το γεγονός ότι πολλοί οικονομικοί κύκλοι εμφανίζονται ανοδικοί, ο Dent προειδοποιεί πως η μεγάλη κρίση απλώς καθυστέρησε, δεν αποφεύχθηκε.
Η περίοδος 2026–2028 ενδέχεται να σηματοδοτήσει: «τη μεγαλύτερη κατάρρευση και ύφεση της ζωής μας»
Μια πρόβλεψη που γίνεται ακόμη πιο δυσοίωνη αν συνυπολογιστεί ότι ο κύκλος καινοτομίας παραμένει πτωτικός έως το 2032.
Τα πρώτα ρήγματα
Τα στοιχεία που έρχονται στην επιφάνεια είναι ανησυχητικά: Οι αιτήσεις αναχρηματοδότησης στεγαστικών δανείων καταρρέουν, οι καθυστερήσεις σε δάνεια αυτοκινήτων αγγίζουν επίπεδα του 2009 και δείκτες που ιστορικά προαναγγέλλουν ύφεση βρίσκονται ήδη σε «κόκκινη ζώνη»
Και όμως, η οικονομία δεν βρίσκεται επισήμως σε ύφεση.
Αυτή η απόκλιση είναι που τρομάζει περισσότερο: η κρίση μπορεί ήδη να έχει ξεκινήσει, απλώς δεν έχει αναγνωριστεί.
Η αγορά ακινήτων, η «καρδιά» της καταναλωτικής οικονομίας, στέλνει τα πιο ανησυχητικά μηνύματα.
Οι αιτήσεις στεγαστικών δανείων: κορυφώθηκαν το 2005 πριν την κρίση του 2006, κατέρρευσαν έως το 2010, ανέκαμψαν προσωρινά λόγω COVID και πλέον βρίσκονται σε επίπεδα που είχαν να εμφανιστούν από το 1994
Εάν αυτή η τάση συνεχιστεί, τότε το σενάριο μιας νέας Μεγάλης Ύφεσης ή ακόμα και μιας κρίσης επιπέδου Μεγάλης Χρηματοπιστωτικής Κρίσης, παύει να είναι ακραίο.
Ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο δεν είναι τα ίδια τα δεδομένα, αλλά η αντίδραση της αγοράς.
Οι φόβοι για ύφεση που κυριαρχούσαν πριν από έναν χρόνο έχουν σχεδόν εξαφανιστεί. Η αίσθηση ασφάλειας έχει επιστρέψει.
Και όμως, η ιστορία έχει αποδείξει ότι: οι μεγαλύτερες κρίσεις ξεσπούν όταν οι αγορές νιώθουν πιο ασφαλείς.
Σε αυτό το περιβάλλον, μια και μόνο αρνητική εξέλιξη, είτε γεωπολιτική είτε χρηματοπιστωτική ή δημοσιονομική, μπορεί να αποτελέσει τη «σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι».
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα έρθει η καταιγίδα. Αλλά πόσο απροετοίμαστοι θα είμαστε όταν ξεσπάσει.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών